am's profileYES I AMPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 22

    ตัวไรวะ???

    นั่งแปลงานซื่อๆ อยู่เกิดเบื่อเล่น hi5 ไปเรื่อย
    ไปเจอคำถามวัดว่าเราเหมือนซุปเปอร์ฮีโร่คนไหน
    เลยลองเล่นดู เล่นไปแปลไป (โจทย์เป็นภาษาอังกฤษ)
    เล่นคนเดียวไม่พอชวนพี่ฝนเล่นด้วยซะเลย
    ผลปรากฎว่า....
     

    Your results:
    You are Green Lantern

    Green Lantern
    85%
    Wonder Woman
    80%
    The Flash
    80%
    Superman
    70%
    Supergirl
    70%
    Robin
    70%
    Catwoman
    65%
    Iron Man
    55%
    Hulk
    50%
    Spider-Man
    40%
    Batman
    35%

    Hot-headed. You have strong
    will power and a good imagination.

    Click here to take the "Which Superhero am I?" quiz...

    ตัวไรฟะไม่เคยดู พอถามพี่ฝนว่าของพี่ฝนตัวไหน
    พี่ฝนบอก The Flash เง้อออ ไม้รู้จักด้วยกันทั้งคู่
    555555+
    ใครอยากลองคลิกLinkข้างบน
    แล้วมาบอกมั่งนะว่าเป็นตัวไหน
    August 16

    สายที่ไม่(ยอม)ได้รับ

    เรื่องราวเกิดขึ้น เนื่องจากว่า
    เมื่อคืนที่ผ่านมามีคนที่ไม่ได้คุยกันมานานแล้ว
    โทรเข้ามาแต่ด้วยความที่เดี๋ยวนี้เป็นคนสันดานเสียนิดๆค่ะ
    ไม่ชอบรับโทรศัพท์!!
    ยิ่งเห็นเป็นเบอร์โทรของคนที่ไม่ได้คุยกันมา 2 ปี เนี่ย... ยิ่งไม่อยากรับอ่ะ
    แบบว่าจงใจอ่ะ กรณีนี้ >,< ไม่รู้ทำไม
    (สงสัยเราจะเป็นพวกรังเกียจสังคม)
    หลังจากนั่งปล่อยให้ต้นสายโทรเข้ามาอย่างมีความหวัง(มั้ง) จนตัดไป
    สักพักก็มีข้อความเข้า อ่านคร่าวๆ ได้ความเชิงตัดพ้อว่า ...
    ไม่ค่อยจะรับเลยนะ ติดต่อยากจริง
    (จริงๆไม่ยากค่ะ แต่อันนี้ไม่อยากรับจริงๆอ่ะ)
    บอกก่อนว่าสายนี้ไม่ค่อยสนิทชิดเชื้อมานานมาก
    แถมคุยล่าสุดก็เนือยๆ เบื่อๆ 
    เคยกันป่ะค่ะ คุยไม่สนุกไม่ว่า ดันอึดอัดด้วยสิ เหอะ
    โทรมาไม่มีอะไร อ้าววว แล้วโทรมาไมวะ!!??!!
    พอดีว่าฝันถึง  หา..ไม่ได้ไปเข้าฝันใครบอกเลขเลยนะ
    แถมเข้าฝันใครไม่เป็นด้วยสิ
    แถมมีวงเล็บว่า ...
    (ฝันบ่อยมากๆช่วง 2 เดือนมานี่)
    -*- ตกลงกูตายไป 2 เดือนแล้วเหรอ
    เป็นอะไรรึป่าว เป็นห่วง คิดถึง
    โอเคอันนี้รับได้ พอไหวๆ ขอบคุณคร่า
    ความรู้สึกผิดพุ่งขึ้นมานิดๆ แต่แฮร์รี่ก็ดึงความคิดนั้นทิ้งไป
    อ้าว เกี่ยวไรกะแฮร์รี่วะ อ่อ ตอนนั้นนั่งอ่านแฮร์รี่อยู่ค่ะ >,<
    แต่ก็กลับมานั่งคิดว่า แปลกอยู่เนอะคนเราอยู่ๆก็ฝันถึงคนที่ไม่ได้เจอกันนานๆ
    มีแบบนี้เกิดขึ้นกะแอม 2 ครั้งแล้ว
    ครั้งแรก แม่โป้งโทรมาหาบอกว่าฝันถึงสดๆเลยค่ะ กดโทรมาเดี๋ยวนั้น
    กลัวว่าเราจะเป็นอะไรไป แต่...อันนั้น เค้าฝันครังเดียว
    แต่นี่ฝันบ่อยๆมา 2 เดือน เง้อ อะไรจะปานนั้นเนี่ยยย
    คิดแล้วก็น่ากลัวเกินไป
    พอดีกว่า เลิกคิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กลัว>,<
    August 10

    อยากอัพ เหอๆ

    ดองจนเน่า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    กรีีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    เหม็นได้อีก แอมเอ๊ย!!!
    January 24

    ถอยไม่ได้แล้วนะ..แอม

    เศร้าใจ..
    วันนี้เพื่อนๆ ไปขอนแก่นกัน เราไม่ได้ไป ติดภาระกิจGA
    แงๆT^T อดเที่ยว เซ็ง มากมาย งานก็ท่วมหัวท่วมหู
     ไม่ได้เที่ยว แต่งานไม่เสร็จนี่ หมายความว่า?????????
    ช่วงนี้ฟิตมากNIDAเปิดให้ใช้อาคารกีฬาแล้ว ไปวิ่งๆ ลดพุงๆ
    สู้ต่อไป อีกไม่กี่เทอมแล้ว เหนื่อยว่ะ...
    November 21

    MY LIFE

    am
    เสปซ เน่าได้ที่แล้วสิ เหอๆ ชีวิตสับสนวุ่นวาย เนตกาก คอมกาก คน(เกือบจะ)กากแระ!!
    ตอนนี้เกรดออกหมด เทอมแรกผ่านไปได้ด้วยดีอย่างเหลือเชื่อ
    เปิดเทอมสองงานถาโถมมาอย่างหนัก (มาก) แบบว่าตั้งรับแทบไม่ทัน
    ทั้งงานแปล งานวิเคราะห์ ตารางเรียนที่แสนจะ... การเรียนENGแบบโคตรทรมานใจ
    งานกิจกรรม สัมมนา ที่ร้ายที่สุดคือ Thesis คิดไม่ออกจะทำอะไรดี!!
    ล่าสุดๆ ประกวดนางนพมาศ เหอๆ ใครจะเชื่อหน้าแบบนี้ เค้าให้ประกวด 555+

    วันลอยกระทง

     ไม่ได้รางวัลอะไรแต่ได้ใจเพื่อน และ อาจารย์ (เค้าว่ากันว่างั้น โดนแซวจนถึงทุกวันนี้)
    เค้าให้ลิงประกวดด้วยเหรอ?? เออ..เค้าให้ 55555555555+
    งานศพอาม่าที่มีกำหนดพระราชทานเพลิงศพ หรือชาวบ้านๆคือเผาวันที่ 30แล้ว
    เหมือนว่าอาม่าเพิ่งจะจากเราไปเลย ทำไมไม่รู้แม้แต่ตอนนี้ คิดถึงก็อยากจะร้องไห้
    ไปเที่ยวพะเยามา เอ๊ะๆ แวะไปหาใครบางคนมาด้วย น่าร๊ากก

    ณ กว๊านพะเยา

    ขอบคุณนะคะที่ทำอาหารให้กินแบบว่า...อาหารอร่อยมาก เดี๋ยวจะไปฝากท้องบ่อยๆ
    กำลังคิดว่าจะไปทำThesisที่น่าน ไม่ก็พะเยาที่แหละ หึหึ (ติดใจเสน่ห์ปลายจวัก)
    ที่สำคัญติดใจ บีคูล แล้ว ตัวขา เค้าตัดใจจาก บีคูลไม่ได้แล้วคร่า!!!

    บีคูล!!

    ลูกใครเอ่ยยย!!! น่ารักที่ซู้ดดดดดดดดดดดดด
    คืนนี้กลับมาบ้าน พรุ่งนี้ต้องกลับนิด้าอีกแล้ว..
    ไปเจอกันความเป็นจริงที่ว่า...งานยังไม่เสร็จเลยซักชิ้น!!
    วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    October 13

    เกรดตัวแรก!!

    วันนี้มาถึงNIDAตอนบ่ายนิดๆ
    เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน โคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆimg353/2362/408738b3qm69j5visa1.gif
    อาจารย์ธวัชชัย โทรเรียก ลูกโป่ง ไปเอาข้อสอบที่ตรวจเสร็จแล้วimg228/4607/py017to4.gifimg228/4607/py017to4.gif
    img247/9040/py026lf7.gifimg247/9040/py026lf7.gifสร้างความอกสั่นขวัญกระเจิงให้แอมกับลูกโป่งเป็นอย่างมาก
    อาจารย์บอกว่า..."ดูเกรดเลยมั๊ย" img247/9040/py026lf7.gifimg247/9040/py026lf7.gifโอ้วววว ช๊อคหนักกว่าเดิม
    ลูกโป่งทรุดเลยทีเดียวimg247/449/py025lo9.gif เหอๆ "ผมตรวจเสร็จแล้วมี A คนนึงนะ"
    แล้วก็ไม่ผิดคาดว่าที่คุณนายแม่บ้านทหารบกเก๋ She ซิว A ไปแล้วimg230/1909/py063ai3.gif
    แล้วเราล่ะ!!!~img247/1998/py022fg4.gifimg247/1998/py022fg4.gif อาจารย์เอาสมุดคำตอบมาเปิดๆดูแล้วบอกว่า..
    "คราวนี้มีท๊อปสองคน อารีรัตน์ คนเดิม อีกคนใครนะ จำไม่ได้.."img90/1296/py012qp2.gif
    อาจารย์ก็พลิกไปพลิกมา และแล้วชื่อที่ออก... "เออ..เบญวลี"img228/4607/py017to4.gifimg228/4607/py017to4.gif
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆimg222/2614/py032ip9.gif "เธอได้ A- นะ วิวัฒน์ด้วย อีกคนก็วลัญชา"img247/9040/py026lf7.gifimg247/9040/py026lf7.gif
    แอมกะลูกโป่งสบตากับวิบวับๆ img222/5139/py018mb0.gifimg222/5139/py018mb0.gifระหว่างที่อาจารย์บอกเกรดของคนอื่นๆ
    ในที่สุดผลแห่งความพยายามของเราก็เป็นผลสำเร็จ เย้ เย้img220/8205/py008fg5.gifimg220/8205/py008fg5.gif
    October 10

    จะจบเทอมนึงแล้วโว้ยยย

    img110/5072/c7424689nv4.gif 
    สอบปลายภาคไปแล้ว สาม วิชา โล่งซะ
    เย้ๆๆๆ ตอนนี้ตึงเครียดก็แต่การเมือง ฮ่าๆๆๆ
    img176/496/yenta4emoticon0021br8.gifimg176/496/yenta4emoticon0021br8.gif
     
    ตามปกติพันธมิตรนิด้าเราจะมีบทบาทเสมอ แถลงการณ์กันตลอด
     
    อธิการ รองอธิการ ออกทีวีกันบ๊อยบ่อย ได้อาชีพใหม่กันไปซะงั้น
     
    เฮ้ออออออออออออออออ
     
    เดี๋ยวนะเดี๋ยว เดี๋ยวเดียว เดี๋ยวจะได้พักแล้วนิดนึง
     
    ถึงจะต้องทำงาน NIDA-AITก็เถอะ (ก็ยังดีวะ!!~)
     
     
    img525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gifimg525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gifimg525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gifimg525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gif
     
    September 05

    อะไรดีน๊า!!~

    ตั้งใจว่ามีเวลาเมื่อไหร่จะอัพเรื่องที่ไปน่านมา
    แต่ไม่ได้อัพซะที จนเข้าเดือนกันยาละ เหอๆๆ
    กลับมาถึงกทม.ใครๆต่างก็เพ้อถึงแต่เมืองน่าน
    ไม่อยากจะกลับกันเลยทีเดียว...
    img246/5683/img3087ls2.jpg
    ตอนนี้รูปเยอะมาก3GBคัดก่อนจะเอามาลงอีก อิอิ
    เซ็งๆจริง งานก็ยังทำไม่เสร็จเลย อ่า >~<
    คุณเมย์บอกว่าหนิงไม่สบาย หายไวๆนะคะ
    เป็นห่วงมากๆ วางแผนไว้ว่าสอบเสร็จจะไปหา
    ถึงจะมีช่วงปิดเทอมสั้นๆ(ที่สั้นมากๆก็ตาม) เราจะไป!!
    August 12

    MY MOM

    img504/7607/1002077br6.jpg

    ปีนี้ไม่มีอะไรให้แม่ แต่กลับมาทำงานให้แม่จนเสร็จแล้ว แต่สมบูรณ์รึป่าวไม่รู้ 55+
    รู้ว่าแม่ออกจะเครียดๆกับงาน ก็แหมเยอะเว่อร์ แต่เอาเถอะทำให้เสร็จแล้ว
    ถึงจะต้องมีแก้นิดหน่อยตอนหลังก็คงไม่เป็นไร แต่ก็ตั้งใจทำให้เสร็จจนได้
     ตอนแรกจะไปค้นรูปตอนเด็กๆเหมือนที่ทำบลอคตอนวันพ่อ แต่ว่าไปเจอรูปนี้ก่อน
    อยากไปเที่ยวกับแม่อีกจังเลย .. เมื่อไหร่ดีละแม่? หนูรออยู่..
    บ้านเราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกัน ไม่เคยไปเที่ยวพร้อมหน้า
    แม่ทำงานหนัก ก็รู้นะว่าหาเงินให้ใช้...แล้วลุกก็ใช้เยอะซะด้วย
    แต่ก็อยากให้พักบ้าง บางครั้งเงินมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ลูกต้องการ
     
                                             **รักแม่ถึงแม่จะชอบด่า55+**
     
                                                             - แอม -
                                                             ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๑
     
    August 09

    after and after

    สอบเสร็จแล้วววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!~
    ..
    ..
    เก๋ : แอม...ทำไมเก๋สอบเสร็จแล้วรู้สึกเหมือนอกหักเลยว่ะ
                                                                       
    แอม : ...............
     
    คือ แบบว่า.....สภาพแย่ไม่แพ้กัน - -*
     
    ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
     
    หลังจากการสอบ ป๋าเว พาพวกเราไปกินซิลเลอร์
     
    ระบายความใคร่ เอ๊ย ความเครียด!!
     
    ได้ผลดีนักแล ขอบคุณคุณป๋าเวมา ณ ที่นี้ด้วย
     
    คราวหน้ากินไรดี????????
     
    ☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻
    July 25

    ^^

    เป็นเดือนเลยที่ไม่ได้อัพ ฮ่าๆ ๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    คอม "ห่วย"เนตที่หอ "เน่า" เรียน "เยอะ" ใกล้ "สอบ"
    เริ่มต้นอ่านหนังสือวันนี้ แค่ครึ่งหน้าตาจะปิด...เจริญ.....
    ทนไม่ได้ต้องแบกโน๊ตบุคฯมาเปิดเล่นเนตมหาลัยด้วยความกระหาย
    วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    อัดอั้นจิงโว้ย!!~ -*-
    สอบเสร็จจะมาอัพอีกที(ถ้าไม่ตายคาหนังสือก่อนนะ)
    คิดถึงทุกคนนะคะ หนิงต๋า ร๊ากนะ ตะเอง ด๊วฟๆ
    June 22

    ดีขึ้นรึยัง

    ดีขึ้นรึยัง??

    ฮ่าๆ รายงานไปแล้วคร่า เกร็งมากๆ อาจารย์หลับด้วยอ่ะ -*-

    อาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นอะไรที่ซวย ซวย และ ซวย สุดๆ
    วันอังคารแต่งตัวสวยไปเรียน ปรากฏว่าพี่ฝนรถเสีย แล้วฝนตกหนักมาก
    ก็เลยต้องใส่ชุดสวยไปตากฝนเข็นรถ - -'' หมดสวยกันพอดีกู 555+
    วันพุธไปเรียนแบบโทรมโคตร ง่วง เบลอ ไปเข้าห้องน้ำค่า และ....
    โทรศัพท์ตกส้วม แสรดดดดดดดดดดดดด มากๆเจ้าค่ะ T~T
    ตกเย็นซื้อใหม่ซะเลย ชิ!!~ หมดตัวเลยกู แย่ซะ...
    แล้ววันพฤหัสก็ไปรายงาน แบบสบายใจแฮ ไปได้สวยกว่าที่คิดไว้
    เย็นวันนั้นที่คณะทีแถลงข่าวเรื่องเขาพระวิหาร อินเทรนด์จริงๆ
    พวกเราก็ตามไปนั่งฟังอีกเช่นเคย ไม่เคยพลาดซักงาน
    (โดยเฉพาะหญิงแอมและชายโป่ง *0*)
    วันนั้น10โมงโดยประมาณพี่เบส จส. รุ่นพี่ส่งข้อความมาหา
    เกี่ยวกับเรื่องทำป้ายจะไปร่วมกับกลุ่มพันธมิตร
    เลยได้นัดแนะแวะไปกันในวันศุกร์ พร้อมอาจารย์ เพื่อนๆ พี่ๆ
    ร้อนแต่พวกเราอดทนมากๆโดยเฉพาะพี่อีม555+
    พี่หน่อย สป. เอาป้ายนิด้าไปติดยึดพื้นที่ตรงป้อมตำรวจแยกนางเลิ้ง
    ตอนสองทุ่มครึ่งไปนั่งดูพี่อีมกินข้าวมันไก่ พร้อมกับดูASTV
    แว่วมาว่าวันนั้นกลุ่มพันธมิตรเรียกป้อมนั้นว่า...
    "ป้อมตำรวจนิด้า" 55555555+
     
     
    June 16

    เข้าใจป่ะ???

    ไม่ได้อัพนานมากเยยเน่าแล้วสินะ!!!
    อยากตายว่ะ กร๊ากกกกก วันพฤหัสนี้ต้องพรีเซ้นต์งานชิ้นแรกแล้ว
    ตื่นเต้นสุดๆเยยคร่า ประเดิมงานชิ้นแรก คนแรกในห้องเลย
    เพื่อนๆให้กำลังกันล้นหลามทีเดียว - -* เพื่อนใหม่น่ารักมาก
    คุณโป่ง พี่ฝน อ้วน เก๋ ฯลฯ ไม่คิดว่าจะมีนักศึกษาป.โทเพี้ยนๆ
    แบบพวกเราอยู่ในโลกอีก บรรยากาศในห้องเรียนสดใสมากกก
    เมื่อ..........มีพวกเรา 555555555555+
    เริ่มต้นสัปดาห์นี้ที่วันอังคารหลังจากไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษมา2ครั้ง
    ไม่รู้จะเป็นยังไงมั่ง อาทิตย์นี้แสนสาหัสอีกแล้ว
    โบว์โทรมาด่าเรื่องไม่แยกแยะเรื่องส่วนตัวกะเรื่องเรียน
    เออ..กูมานเลว กูมีความสุขแบบนี้ ชิชะ
    ไม่ผิดหรอกเนอะในเมื่อเราหมดใจกับอะไรซักอย่าง
    ก็แค่ง่ายๆ หมดใจ อ่ะเข้าใจกันมั่งรึป่าว??????
    May 31

    10 พ.ค. 51 Part II[ริมโขง&คืนสุดท้าย ณ บ้านเวียงคุก]

    บันทึกวันที่ 10 พ.ค. 51 Part II[ริมโขง&คืนสุดท้าย ณ บ้านเวียงคุก]
     
    เอาละค่า กลับมาแล้ว....คิคิ หลังจากที่ทิ้งชินนาร์กีสแล้วพวกเราก็มุ่งหน้าไปยังริมโขงเก็บภาพบรรยากาศ เด็กบ้านนอกของแท้ที่เกิดมาไม่เคยเห็นแม่น้ำโขงของจริงเยี่ยงดิฉันค่า ไม่ว่าาจะท่า ยืน นั่ง นอน(ถ้าทำได้) โดดกันแบบลืมโลก โดยเฉพาะเจ้าสาวหมาดๆ (' '*) ท่ามกลางสายฝนโปรยปราย แต่นั่นมิใช่ปัญหาในการแอ๊คท่าของพวกเราแต่อย่างใด แอบอายวัยรุ่นแถวนั้นเล็กน้อย อาศัยว่าหน้าสวยบวกกับความหนาหลายนิ้วอยู่ เลยผ่านมาได้ 55555+ หลังจากโดด และชมริมโขงจนหนำใจแล้ว อ.เจนก็ตามให้ขึ้นรถพาไปกินก๋วยจั๊บ!! แบบว่าส้มตำยังอืดอยู่อ่ะค่ะ แต่ก็กิน555+มาถึงที่กินทุกอย่างที่เจ้าภาพจัดให้ (ยกเว้นไข่ตัวอ่ะนะ*0*) แอมพยายามยัดแล้วแต่ไม่เป็นผลเหลือบานเยยเสียดายยิ่งนักT~T แต่อ.เจนสิคะ เรียบ!! งุงิ แบบว่าเจ้าบ่าวคงเหนื่อยมาก อ.เอ๋ยังสั่งโรตีมากินด้วยโอ้ววว ไม่นะ ท้องจาแตกแล้ว กินเสร็จอ.เจนก็สั่งกลับบ้านด้วยเอามาจากชินนาร์กีส(ได้ข่าวว่าตอนนั้นพายุสงบเอาเครื่องลงได้แล้ว) กลับมาถึงก็เตรียมที่นอนวันนี้ได้ยกระดับมานอนห้องแอร์เพราะแขกกลับกันไปหมดแล้ว ส่วนชินนาร์กีสได้ข่าวว่าซัดก๋วยจั๊บไป2!! อย่างว่าอ่ะนะ ฝ่าพายุมาหนักหน่วง จนกระทั่งแอมพาร่างไปอาบน้ำค่ะอาบเสร็จออกมา อุ๊ยตายว๊ายกรี๊ด บ่าวสาวหมดและคนอื่นๆมาถ่ายภาพกับซุ้มดอกไม้กันใหญ่ แบบว่าเสียดายอ่ะค่ะ มันยังทั้งสวย ทั้งสดอยู่เลย ก็ตามธรรมดาแอมมาถึงเข้ากล้องเลย 555+ จะรอไปเพื่อ???? เต็มอาบน้ำเสร็จตามมาติดๆ แบบไม่มีใครยอมใคร ยอมกันไม่ได้ 555+ และแล้วชินก็ตามมาอีกคน สมาชิกเพิ่มก็ยิ่งจะมันส์ค่า ถ่ายมาถ่ายไป เมมเต็ม!! กร๊ากกกกก บ้ากล้องกันมาก และโน๊ตบุคของอ.เอ๋ก็เหนื่อยมากจนเปิดไม่ติด ได้แต่ลบรูปไม่เกี่ยวข้องออกไปซึ่งมีน้อยมาก ระหว่างที่ถ่ายรูปกันเมามันแอบได้ยินแม่อ.เอ๋พูดว่า "แบบนี้แหละคนแต่งงานใหม่ๆอาการจะเป้นแบบอ.เอ๋" (ตอนนั้นอ.เอ๋ดูร่าเริ่ง และเริงร่าอย่างหาที่สุดมิได้ -..-) เราจบการถ่ายรูปเพียงแค่นั้นเพราะเมมโมรี่มันเต็มเกินกว่าจะยัดไหวอีกแล้ว แอมจึงหนีบของจำเป็นไปนอนกะว่าจะนอนฟังเพลงซักหน่อยแต่กลายเป็นหลับไปก่อนใครเค้าเลย(ไม่รวมน้องฟ้าใสคนสวยนะค๊ะ) ส่วนชินนาร์กีสหยิ่งมากคร่าไม่ยอมนอนห้องแอร์ขอนอนห้องเดิมคนเดียว แล้วมีหน้ามาบอกตอนเช้าว่า..."มะคืนนอนๆอยู่อะกูก็กลัวนะ แต่กูก็ข่มตาให้หลับ"ไอ้อ้วนเอ๊ย!!~  

       ..โปรดติดตามตอนจบเร็วๆนี้..                                           - แอม -

    May 26

    ช่วงเวลาแห่งการดอง

    ดองนิดๆหน่อยๆเองแหมๆ
    ยังไม่เค็ม ยังไม่เปรี้ยว
    ช่วงนี้ไปเรียนวิชาพื้นฐาน สพ.4000
    ไปนั่งหลับๆตื่นๆ
    มีเพื่อนร่วมรุ่นในคณะ21คนได้อ่ะ
    แบบว่าคณะเล็กๆจริงๆ หึหึ
    ยุ่งๆนิดนึงแบบว่าวันธรรมดาอยู่ที่นิด้าทั้งวัน
    เสาร์-อาทิตย์ก็อยู่เซนทรัลลาดพร้าวทั้งวัน เช่นกัน
    เรียนให้ตาย!!~
    อยากอัพเรื่องงานแต่งอ.เอ๋ให้จบแต่ยังไม่สามารถ
    รอต่อไป ฮิฮิ
    May 15

    10 พ.ค. 51 Part I [งานวิวาห์ & ชิน นาร์กีส ]

    บันทึกวันที่ 10 พ.ค. 51 Part I [งานวิวาห์ & ชิน นาร์กีส ]

    และแล้วงานที่วิวาห์ก็มาถึง หลังจากตื่นมาเจอหมี่มัมมี่ ภารกิจก็เริ่มต้นทันที่หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ แอมก็เดินออกมาเจออ.แดงพากันไปดูซุ้มดอกไม้กับรูปหน้างาน อ.แดงบอกว่าจะถ่ายรูปให้ อ่า..จารย์ขาเขินค่ะ ไม่เป็นไรๆ พอผละออกมาไม่ทันไร คุณชายเต็มรี่ไปหาซุ้มกับรูปหน้างาน สวยๆ มาถ่ายซะหน่อย (เต็มนายแบบ แอมช่างกล้อง) จากนั้นชินก็มาสมทบเราจึงหาอะไรกินกันโดยหนุ่มๆเข้าครัว ส่วนสาวแอมนั่งรอกิน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ อิ่มกำลังดีฝนก็เทลงมาค่า เง้อ ระหว่างนั้นพระจากหลายๆวัดเริ่มมาถึงจบครบ แต่เจ้าสาวยังติดฝนอยู่ไหนไม่รู้ค่า (ไปแต่งหน้าตั้งแต่ตี3 ตอนนั้นจะ8โมงแล้ว ได้ข่าวว่าแต่งหน้าชนกะทีมบั้งไฟ) แต่เจ้าสาวมาได้ทันเวลาพอดี เริ่มพิธีได้ เยส!!~ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ค่า แอมกับอ.แดงถ่ายรูป ชินกะเต็มทำหน้าที่คุณสหมี(จำมาจากหนัง555) ทุกอย่างดำเนินไปท่ามกลางสายฝนชุ่มฉ่ำชื่นจาย ถ่ายรูปกันจนแบตฯหมดเลยทีเดียว ต้องชาร์ทมาถ่ายแบบเร่งด่วนเพราะตอนนั้นบ่าวสาวยังไม่ได้เข้าห้องหอคร่า!! เพิ่งจะนับสิดสอดทองหมั้นกันไปเอง อูยย ตาโตกันหญ่ายยย มะไหร่จะมีมั่ง 555+ พอเสร็จพิธีบ่าวสาวพากันมาถ่ายภาพกับแขก พอหมดแขกเจ้าบ่าวหมดชุดออกเลยค่า แง๊วว จารย์ขายังไม่เข้าหอเลยนิ พอถึงเวลาเจ้าบ่าวก็ใส่ชุดกลับมาเข้าหอได้แบบเรียบร้อยระหว่างนั้นเอง อ.เอ๋ได้สร้างความระทึกใจให้กับบรรดาพวกเราๆค่า สร้อยข้อมือเพชรหาย!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด หากันสิค่ะ ตกใจกันไป และคนที่เจอก็เป็นพระเอกของงาน(จริงๆ) อ.เจนค่า อ.เจนเจอสร้อยข้อมือเพชร ติดอยู่กะผ้าปูโต๊ะของสหมี สงสัยมันจะไปเกี่ยวตอนกำลังเมามันส์กับการถ่ายรูป นั่นเอง โล่งอกไป จากนั้นก็เป็นการส่งญาติผู้ใหญ่ที่มากับรถตู้ขึ้นรถกลับบ้าน(งานของบ่าวสาวเค้าเราบ่เกี่ยว) เสร็จงานทุกอย่างก็ถึงคราวเก็บล้างและนอน ชินสุดแสนจะแมนมากล้างจานก่อนเลย แอมกะเต็มตาจะปิดเต็มที แต่เพื่ออาจารย์เราทำได้ ไปๆ ช่วยชินล้างจาน ล้างเสร็จก็เสร็จกิจ พาร่างมานอน ตอนนั้นบ่าวสาวหลับไปแล้ว ชินกับเต็มตามไปติดๆนุ้งแอมยังนั่งปล้ำกะโน๊ตบุคอ.เอ๋เพื่อจะเอารูปจากกล้องทุกๆตัวลง จนหายง่วงและจนคนอื่นตื่นมา อ.เอ๋ให้พี่ปุ๊กกี้จัดส้มตำที่เผ็ดที่สุดในโลกอีกแล้ว แถมด้วยไข่ตัว โอ้ววว สร้างความสยิวทั้งรูปลักษณ์และกลิ่นแก่แอมและเต็มยิ่งนัก ขณะที่พวกเรากำลังกินกันแบบเผ็ดแซ่บถึงทรวง ชินจังไม่สามารถเอาเครื่องลงจอดได้คงเพราะเจอกับพายุนาร์กีส เครื่องส่งเสียงครืนครางอย่างน่ากลัว(มาก) แอมพยายามช่วยให้ชินลงจอดแล้วแต่ไม่เป็นผล สงสัยจะบินสูง(หลับลึก) ทุกคนเลยปล่อยให้ชินทำการบินต่อไป หลังจากกินเสร็จฝนก้ยังไม่หยุดตกอยู่ดีแผนการข้ามชายแดนลาวของเราจึงล้มพับไปนอนกองไม่เป็นท่า แต่อ.เอ๋ก็ยังชวนไปกินก๋วยจั๊บน่ารักจริงๆจุ๊บๆ พวกเราจึงตัดสินใจออกไปเลยเพราะต้องไปส่งญาติของอาจารย์ด้วย และพวกเราก็ยังคงปล่อยให้ชินทำการบินฝ่าพายุนาร์กีสต่อไป...

    ...to be contonue...                                                   -แอม-
    May 14

    9 พ.ค. 51 Part II [ยามเย็น ณ ท่าเสด็จ & คืนก่อนวิวาห์]

    บันทึกวันที่ 9 พ.ค. 51 Part II [ยามเย็น ณ ท่าเสด็จ & คืนก่อนวิวาห์]

     หลังจากอิ่มและสำราญใจกับข้าวเหนียวส้มตำกันแล้ววบรรดาญาติพี่น้องบ่าวสาวก็ทยอยกันมาถึงเป็นหมู่คณะทำให้คนเยอะขึ้น พอคนเยอะก็เริ่มมีการจัดหาที่หลับที่นอนกัน จะนอนนอกนอนในจัดหากันตามสะดวกเลยค่า พี่ปุ๊กกี้(น้องสาวอ.เอ๋) สละห้องให้แอม เต็ม และชินจัง(ที่ยังไม่ขึ้นเครื่องมาเลย) แต่ดูท่าจะร้อนแหะๆ ตั้งท่าจะนอนข้างนอกกันท่าเดียวทำไปทำมานอนในอ่ะดีละมิดชิด นอนข้างนอกเดี๋ยวได้โชว์กายกรรมท่านอนพิสดารกัน แต่แอมก็หวั่นไหวที่ต้องนอนร่วมห้องกะชินจัง เพราะเต็มบอกเรื่องการกรนของชินว่าไพเราะบาดทรวง!!~ ยังไม่ลงตัวกันดีอ.เอ๋และอ.เจนก็ชวนเข้าเมือง แอม เต็ม อ.แดง และน้องแบงค์ เลยขอติดไปด้วย อ.เอ๋พาเลาะริมน้ำโขง เป็นไกด์ที่น่ารักมากๆ ฮ่าๆ จนไปจอดรถที่ท่าเสด็จเพื่อกดเงิน และพาบ้านนอกเข้าหนองคายแบบแอมไปดูน้ำโขงยามเย็น เลยถ่ายรูปกันมาเป็นที่สนุกสนานพอสมควร จะเดินชมตลาดก็ตลาดวายหมดแระ แง่ว แต่อ.เอ๋ก็ได้ตุ๊กตายางรูปกวางสีเหลืองน่ารักมาฝากน้องฟ้าใส อ.แดงได้หมวกมา 1 ใบ ออกจากท่าเสด็จแบบไม่สะใจเท่าไหร่ ก็พากันกลับ อ่อระหว่างทางอ.เอ๋พาแนะนำหมดค่าตั้งแต่สถานีตำรวจ อนาอัย อบต. เทศบาล ฮ่าๆสุดยอด แถมเรื่องสนทนาอีกเรื่องเรื่องชินจังสอบเนฯผ่าน 2 ขา และเครื่องบินที่มันนั่งมาจะตกรึป่าวเพราะน้ำหนักเกิน!! กลับมาถึงบ้านก็กินมื้อเย็นค่า ผัดหมี่อร่อยมากๆ แอมกับเต็มการันตี หุหุ กินเสร็จก็เป็นอันตกลงเรื่องที่นอนกัน พี่กบไม่นอนกะพวกเราแต่ไปนอนข้างใน เต็มจะนอนข้างนอก อืมทำไมทำมาไม่มีใครนอนห้องนั้น แอมเลยนอนซะเองและเต็มก็เปลี่ยนใจ55+ ห้องนั้นก็ตกเป็นของ แอม เต็ม ชิน โดยชอบ พอหมดเรื่องราวใดๆแล้วแอมก็เห็นสมควรว่าเราควรจะหลับก่อนชินมาถึงเพื่อป้องกันเสียงรบกวน แต่!! ไม่ทันซะแล้วยังไม่ทันหลับเลยมันมาถึงแล้วค่ะ นอนคุยกันไป 3 คน ฮาขี้แตกขี้แตน จนหลับไป ได้ยินเสียงฝนตก หลับๆตื่นๆ แถมไฟดับ โอ้วว ร้อนซะ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่ตอนตื่นนี่สิสยองสุดๆ ชินเริ่มกรน ไม่พอหันไปมองตามเสียง เฮ้ยยย!!! นี่มัน...หมีมัมมี่ กร๊ากกพอเล่าให้มันฟังมันก็ว่าแอมดูหนังมากไปป่ะเนี่ย ...เออ ท่าจะจริงเพิ่งดูสี่แพร่งมาว่ะ 55555555555+ 

       ...to be continue...                                                 
                                                                              -แอม-
    May 13

    9 พ.ค. 51 Part I [การเดินทาง & The mosquitoes]

    บันทึกวันที่ 9 พ.ค. 51 Part I [การเดินทาง & The mosquitoes]

     
    เล่าแบบฉบับย่อแล้วกันเนอะ มันยาวววว วันที่ 9 วันเดินทาง ตื่นตี 5 นิดๆ อาบน้ำ แต่งตัว และทำตัวให้สดชื่นรื่นรมย์ไปขึ้นรถไฟฟ้าเที่ยวแรกและต่อรถเมล์สาย29ลงหน้า ปตท. ตามที่นัดกับพี่กบเอาไว้ ยืนรอประหนึ่งเป็นชาวต่างชาติ แท็กซี่จอดรถโบกมือเรียกกันยิกๆ 6โมง45โดยประมาณพี่กบและคุณเต็มก็มาถึง เริ่มออกเดินทาง พี่กบพาแวะกินข้าวแกงที่อยุธยา จากนั้นก็ก็ลุยกันต่อระหว่างนั้นเองมียุงบินร่าเริงอยู่ในรถไล่ตบกันไม่สำเร็จได้ความว่าเป็นยุงจากหมู่บ้านสุดที่รักนั่นเอง ไม่นานนักยุงตัวนั้นก็หายไปและเรา 3 คนก็มิได้สนใจมันอีก จากนั้นไปแวะถ่ายรูปที่ลำตะคลองกัน เมามันแบบไม่อายฟ้าดิน และไม่สนใจประชาชนคนอื่น 3 คนได้ยึดครองพื้นที่จุดชมวิวหมดเลยว่างั้นเถอะ จบการถ่ายภาพเราก็ลุยต่อยาวไปถึงขอนแก่นแวะพักกันที่7-11 หาอะไรกินกันตอนนั้นประมาณบ่ายๆได้แล้ว อ.เจนโทรมาเป็นระยะๆเป็นห่วงว่าจะพากันหลับทั้งคัน 555+ แต่พวกเราอึดกันมากค่า ไม่หลับกันเลย เพราะที่กบบอกว่า ถ้าแอมกับเต็มหลับพี่กบจะหลับตาม เลยทำให้แอมกับเต็มตาแข็งกันเลยทีเดียวกลัวจะหลับยาว พักกันได้ที่เลยตัดสินใจว่าจะไม่กินข้าวเที่ยงกันจะลากยาวไปกินฟรีที่บ้านงานเลย จึงได้เวลาเดินทางต่อ...และเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ณ อุดรฯ เวลาบ่าย2โดยประมาณ ยุงจากหมู่บ้านสุดที่รักสภาพผอมโซออกมาก่อกวนโชเฟอร์ของเราค่า พี่กบตอบโต้ยุงดีมาก พยายามจะตบยุงทั้งๆที่ขับรถ(ผิดกฏหมายป่าว?) และด่ายุงแบบสุภาพมากๆว่า "นี่ชั้นขายซอฟเฟลนะยะกล้ากัดชั้นเหรอ" (**ซอฟเฟลโลชั่นทากันยุง) ยุงที่สภาพอดโซผอมแห้งแรงน้อยผิดกับรอบแรกที่มันโผล่ออกมาได้ชะตาขาดเพราะบินมาที่เบาะหลัง และ...ป๊าบบบ ตายคามือนุ้งแอมค่า จากนั้นก็ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน(โรคจิตสาด)หลังจากสะใจกันไปแล้วก็นั่งรถอย่างสบายเวลาผ่านไป 2 นาทีเศษ ยุงอีกตัวโผล่มาค่า คาดว่าเป็นคู่ผัวเมียคงบินตามหากัน และไม่พลาดเช่นเคย ตายคามือนุ้งแอมอีกแล้ว จากนั้นถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน สบายใจแฮ หลังจากอ่อนเพลียมามากเต็มก็หลับ แอมเลยหลับตาม - -* สงสารพี่กบจังเลยแต่แปบเดียวเราก็ตื่นแบบว่ารู้สึกตัว แหะๆ และเย้ๆถึงหนองคายแล้ว บ่าย4โมง ซึ่งได้รับการต้อนรับอย่างดีด้วยส้มตำที่เผ็ดที่สุดในโลก 555+                           
    ..to be continue..                                                 - แอม-
    May 07

    อ๊า า า า า า ! ! ~

    07/05/2008
     
    พรุ่งนี้ไปปฐมนิทศ อืม เป็นนักศึกษาใหม่อีกแล้ว เหอๆ แต่ไม่อยากไปเลยอ่ะ
    แบบว่าไปเรียนเลยทีเดียวไม่ได้เหรอ - -* เหมือนว่าเพิ่งจะกลับมาไม่กี่วันเอง
    มันก็ไม่กี่วันจริงๆอ่ะนะ ไปคราวที่แล้วสะใจดี ซื้อของได้เป็นชิ้นเป็นอัน สาแก่ใจ
    เมื่อวานมีเรื่องแปลกๆ คือ ได้คุยกับคนที่เคยคิดไม่อยากจะคุยด้วยตลอดกาล
    คนแรก เพื่อนเก่าจากROที่จากลาแบบไม่สวยเท่าไหร่ทั้งในเกมส์และชีวิตจริง
    heกลับมา!! กลับมาชวนแอมเล่นRO แอมก็เล่นอยู่เรื่อยๆอ่ะนะ แต่เริ่มไม่อยากตั้งแต่รู้ว่ามันดันมาสร้างตัวละครใหม่ในเซิร์ฟเดียวกะแอมนี่แหละ เจ็บแล้วจำค่า
    คนที่สอง คนที่เคยรู้สึกดีๆต่อกันจบความสัมพันธ์กันแบบงงๆ แต่ก็รู้สึกดีที่มันจบแบบงงนี้แหละ แอมจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่เราคุยโทรศัพท์ด้วยกันเมื่อไหร่จำได้แต่ว่าทุกครั้งที่คนคนนี้โทรมาแอมจะไม่รับสาย เราติดต่อกันทางเดียวคือmsn ซึ่งก็นานๆ ครั้งจะคุยกัน และแล้วเมื่อคืนโทรศัพท์สายนั้นก็โทรเข้ามาอีก ระหว่างนั้นกำลังมึนๆกะบทสนทนากับรายแรกในmและ ก็รับโทรศัพท์แบบงงๆ ปลายสายเงียบ หัวเราะแล้วบอกว่า เอ่อ กดผิดมาเบอร์นี้ได้ไง แหม พูดได้ดี แต่ทำเหมือนคนไม่เคยคุยกันนะ แถมมีกัดอีกว่าสงสัยจะได้คุยกะแอมก็ต่อเมื่อกดผิดนี่ละมั้ง ดีค่ะกัดมาซะให้พอ ต่อด้วยประโยคเด็ดกะเล่นกันให้น๊อคคาคอมเลยทีเดียว "ไม่ได้ยินเสียงตั้งนาน รู้สึกอบอุ่น" เอ่อ มันก็นานแล้วนะนึกว่าคิดได้แล้วซะอีก เลยพาลนึกถึงคอมเม้นของหนิงในสมุดเยี่ยมเมื่อเร็วๆนี้ที่ว่า "อะไรที่มากไปมันก็ไม่สนุก ติดไปทางน่ากลัว" เค้าเห็นด้วยกับตัวทุกประการเลยค่ะที่รักขา
     
       ♥-- ป.ล.ที่1 ดูweedsจบแล้วค่ะ เย้ --♥
       ♥-- ป.ล.ที่2 จาไปหนองคายๆ ๆ ๆ ๆ --♥
     
                                        
                                       - แอม -
     
     
     
     
     
    April 30

    Little Boxes

    30/04/51
     
     
    วันนี้...เป็นวันสุดท้ายที่เจ้าของไฟล์ผู้ใจดีในสยามบิต
    เปิดฟรีโหลซีรีย์เรื่องweedsให้แอม แบบว่าPMไปขอ
    แถมได้ฟรีโหลดแบบทันใจอีกตะหาก เปิดให้ฟรีกันซะ
    ตั้งแต่ต้นเดือนจนบัดนี้ก็ยังไม่ได้ไฟล์มาเชยชมให้สมใจ
    ได้แต่ดูจากไฟล์โหลดจากMininovaไว้ แต่แบบว่า...
    ภาษาเราก็แข็งแรงมากอ่ะนะ ดูรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง
    ตามอัธยาศัย- -'' แต่ที่ติดใจคือเพลงLittle Boxes
    ตามสัญชาตญาณ โหลดสิค่ะ 555+ ค้นไปค้นมา
    เออมีวงเอาไปcoverเยอะเชียวไม่เว้นแม้แต่LP
    เสียแต่ไอ้ที่หาโหลดมานี่ไม่มีเวอร์ชั่นLPดีละล่ะ
    นึกภาพ(เสียง)ไม่ออก เหอๆ ชอบอยู่เวอร์ชั่นนึง
    ก็เลยจัดเป็นเสียงเรียกเข้ามือถือซะเลยแม่ม...
    เพลงเก่าที่ใช้อยู่มันโหยหวนมากกกกกกกกกกกก
    เปิ้ลมันบอกมา แถมเวลาอยู่บ้านมือถือร้องขึ้นมาทีไร
    เสียงสววรค์จะแว่วมาตามลมว่า"เพลงห่าไร แสบแก้วหู"
    T~Tสงสัยว่าแอมต้องไปใช้บริการเพลงสุนทราภรณ์
    เหมือนอ.เอกซะแล้วจะได้ไม่ยินเสียงสวรรค์ดังกล่าว
    วันนี้จะไปกรุงเทพฯ ดูสิว่าจะได้ไปมะ แบบว่ามัน
    มีแววจะไม่ได้ไปยังไงบอกไม่ถูก555+ ตามเคย
    ง่วงนอนแล้วไม่อยากไปอ่ะอยากนอนอย่างเดียว
     
                                          -am-