am's profileYES I AMPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 13

    เกรดตัวแรก!!

    วันนี้มาถึงNIDAตอนบ่ายนิดๆ
    เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน โคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆimg353/2362/408738b3qm69j5visa1.gif
    อาจารย์ธวัชชัย โทรเรียก ลูกโป่ง ไปเอาข้อสอบที่ตรวจเสร็จแล้วimg228/4607/py017to4.gifimg228/4607/py017to4.gif
    img247/9040/py026lf7.gifimg247/9040/py026lf7.gifสร้างความอกสั่นขวัญกระเจิงให้แอมกับลูกโป่งเป็นอย่างมาก
    อาจารย์บอกว่า..."ดูเกรดเลยมั๊ย" img247/9040/py026lf7.gifimg247/9040/py026lf7.gifโอ้วววว ช๊อคหนักกว่าเดิม
    ลูกโป่งทรุดเลยทีเดียวimg247/449/py025lo9.gif เหอๆ "ผมตรวจเสร็จแล้วมี A คนนึงนะ"
    แล้วก็ไม่ผิดคาดว่าที่คุณนายแม่บ้านทหารบกเก๋ She ซิว A ไปแล้วimg230/1909/py063ai3.gif
    แล้วเราล่ะ!!!~img247/1998/py022fg4.gifimg247/1998/py022fg4.gif อาจารย์เอาสมุดคำตอบมาเปิดๆดูแล้วบอกว่า..
    "คราวนี้มีท๊อปสองคน อารีรัตน์ คนเดิม อีกคนใครนะ จำไม่ได้.."img90/1296/py012qp2.gif
    อาจารย์ก็พลิกไปพลิกมา และแล้วชื่อที่ออก... "เออ..เบญวลี"img228/4607/py017to4.gifimg228/4607/py017to4.gif
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆimg222/2614/py032ip9.gif "เธอได้ A- นะ วิวัฒน์ด้วย อีกคนก็วลัญชา"img247/9040/py026lf7.gifimg247/9040/py026lf7.gif
    แอมกะลูกโป่งสบตากับวิบวับๆ img222/5139/py018mb0.gifimg222/5139/py018mb0.gifระหว่างที่อาจารย์บอกเกรดของคนอื่นๆ
    ในที่สุดผลแห่งความพยายามของเราก็เป็นผลสำเร็จ เย้ เย้img220/8205/py008fg5.gifimg220/8205/py008fg5.gif
    October 10

    จะจบเทอมนึงแล้วโว้ยยย

    img110/5072/c7424689nv4.gif 
    สอบปลายภาคไปแล้ว สาม วิชา โล่งซะ
    เย้ๆๆๆ ตอนนี้ตึงเครียดก็แต่การเมือง ฮ่าๆๆๆ
    img176/496/yenta4emoticon0021br8.gifimg176/496/yenta4emoticon0021br8.gif
     
    ตามปกติพันธมิตรนิด้าเราจะมีบทบาทเสมอ แถลงการณ์กันตลอด
     
    อธิการ รองอธิการ ออกทีวีกันบ๊อยบ่อย ได้อาชีพใหม่กันไปซะงั้น
     
    เฮ้ออออออออออออออออ
     
    เดี๋ยวนะเดี๋ยว เดี๋ยวเดียว เดี๋ยวจะได้พักแล้วนิดนึง
     
    ถึงจะต้องทำงาน NIDA-AITก็เถอะ (ก็ยังดีวะ!!~)
     
     
    img525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gifimg525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gifimg525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gifimg525/821/15984809f2bdd4ec1ms3.gif
     
    September 05

    อะไรดีน๊า!!~

    ตั้งใจว่ามีเวลาเมื่อไหร่จะอัพเรื่องที่ไปน่านมา
    แต่ไม่ได้อัพซะที จนเข้าเดือนกันยาละ เหอๆๆ
    กลับมาถึงกทม.ใครๆต่างก็เพ้อถึงแต่เมืองน่าน
    ไม่อยากจะกลับกันเลยทีเดียว...
    img246/5683/img3087ls2.jpg
    ตอนนี้รูปเยอะมาก3GBคัดก่อนจะเอามาลงอีก อิอิ
    เซ็งๆจริง งานก็ยังทำไม่เสร็จเลย อ่า >~<
    คุณเมย์บอกว่าหนิงไม่สบาย หายไวๆนะคะ
    เป็นห่วงมากๆ วางแผนไว้ว่าสอบเสร็จจะไปหา
    ถึงจะมีช่วงปิดเทอมสั้นๆ(ที่สั้นมากๆก็ตาม) เราจะไป!!
    August 12

    MY MOM

    img504/7607/1002077br6.jpg

    ปีนี้ไม่มีอะไรให้แม่ แต่กลับมาทำงานให้แม่จนเสร็จแล้ว แต่สมบูรณ์รึป่าวไม่รู้ 55+
    รู้ว่าแม่ออกจะเครียดๆกับงาน ก็แหมเยอะเว่อร์ แต่เอาเถอะทำให้เสร็จแล้ว
    ถึงจะต้องมีแก้นิดหน่อยตอนหลังก็คงไม่เป็นไร แต่ก็ตั้งใจทำให้เสร็จจนได้
     ตอนแรกจะไปค้นรูปตอนเด็กๆเหมือนที่ทำบลอคตอนวันพ่อ แต่ว่าไปเจอรูปนี้ก่อน
    อยากไปเที่ยวกับแม่อีกจังเลย .. เมื่อไหร่ดีละแม่? หนูรออยู่..
    บ้านเราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกัน ไม่เคยไปเที่ยวพร้อมหน้า
    แม่ทำงานหนัก ก็รู้นะว่าหาเงินให้ใช้...แล้วลุกก็ใช้เยอะซะด้วย
    แต่ก็อยากให้พักบ้าง บางครั้งเงินมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ลูกต้องการ
     
                                             **รักแม่ถึงแม่จะชอบด่า55+**
     
                                                             - แอม -
                                                             ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๑
     
    August 09

    after and after

    สอบเสร็จแล้วววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!~
    ..
    ..
    เก๋ : แอม...ทำไมเก๋สอบเสร็จแล้วรู้สึกเหมือนอกหักเลยว่ะ
                                                                       
    แอม : ...............
     
    คือ แบบว่า.....สภาพแย่ไม่แพ้กัน - -*
     
    ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
     
    หลังจากการสอบ ป๋าเว พาพวกเราไปกินซิลเลอร์
     
    ระบายความใคร่ เอ๊ย ความเครียด!!
     
    ได้ผลดีนักแล ขอบคุณคุณป๋าเวมา ณ ที่นี้ด้วย
     
    คราวหน้ากินไรดี????????
     
    ☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻
    July 25

    ^^

    เป็นเดือนเลยที่ไม่ได้อัพ ฮ่าๆ ๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    คอม "ห่วย"เนตที่หอ "เน่า" เรียน "เยอะ" ใกล้ "สอบ"
    เริ่มต้นอ่านหนังสือวันนี้ แค่ครึ่งหน้าตาจะปิด...เจริญ.....
    ทนไม่ได้ต้องแบกโน๊ตบุคฯมาเปิดเล่นเนตมหาลัยด้วยความกระหาย
    วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    อัดอั้นจิงโว้ย!!~ -*-
    สอบเสร็จจะมาอัพอีกที(ถ้าไม่ตายคาหนังสือก่อนนะ)
    คิดถึงทุกคนนะคะ หนิงต๋า ร๊ากนะ ตะเอง ด๊วฟๆ
    June 22

    ดีขึ้นรึยัง

    ดีขึ้นรึยัง??

    ฮ่าๆ รายงานไปแล้วคร่า เกร็งมากๆ อาจารย์หลับด้วยอ่ะ -*-

    อาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นอะไรที่ซวย ซวย และ ซวย สุดๆ
    วันอังคารแต่งตัวสวยไปเรียน ปรากฏว่าพี่ฝนรถเสีย แล้วฝนตกหนักมาก
    ก็เลยต้องใส่ชุดสวยไปตากฝนเข็นรถ - -'' หมดสวยกันพอดีกู 555+
    วันพุธไปเรียนแบบโทรมโคตร ง่วง เบลอ ไปเข้าห้องน้ำค่า และ....
    โทรศัพท์ตกส้วม แสรดดดดดดดดดดดดด มากๆเจ้าค่ะ T~T
    ตกเย็นซื้อใหม่ซะเลย ชิ!!~ หมดตัวเลยกู แย่ซะ...
    แล้ววันพฤหัสก็ไปรายงาน แบบสบายใจแฮ ไปได้สวยกว่าที่คิดไว้
    เย็นวันนั้นที่คณะทีแถลงข่าวเรื่องเขาพระวิหาร อินเทรนด์จริงๆ
    พวกเราก็ตามไปนั่งฟังอีกเช่นเคย ไม่เคยพลาดซักงาน
    (โดยเฉพาะหญิงแอมและชายโป่ง *0*)
    วันนั้น10โมงโดยประมาณพี่เบส จส. รุ่นพี่ส่งข้อความมาหา
    เกี่ยวกับเรื่องทำป้ายจะไปร่วมกับกลุ่มพันธมิตร
    เลยได้นัดแนะแวะไปกันในวันศุกร์ พร้อมอาจารย์ เพื่อนๆ พี่ๆ
    ร้อนแต่พวกเราอดทนมากๆโดยเฉพาะพี่อีม555+
    พี่หน่อย สป. เอาป้ายนิด้าไปติดยึดพื้นที่ตรงป้อมตำรวจแยกนางเลิ้ง
    ตอนสองทุ่มครึ่งไปนั่งดูพี่อีมกินข้าวมันไก่ พร้อมกับดูASTV
    แว่วมาว่าวันนั้นกลุ่มพันธมิตรเรียกป้อมนั้นว่า...
    "ป้อมตำรวจนิด้า" 55555555+
     
     
    June 16

    เข้าใจป่ะ???

    ไม่ได้อัพนานมากเยยเน่าแล้วสินะ!!!
    อยากตายว่ะ กร๊ากกกกก วันพฤหัสนี้ต้องพรีเซ้นต์งานชิ้นแรกแล้ว
    ตื่นเต้นสุดๆเยยคร่า ประเดิมงานชิ้นแรก คนแรกในห้องเลย
    เพื่อนๆให้กำลังกันล้นหลามทีเดียว - -* เพื่อนใหม่น่ารักมาก
    คุณโป่ง พี่ฝน อ้วน เก๋ ฯลฯ ไม่คิดว่าจะมีนักศึกษาป.โทเพี้ยนๆ
    แบบพวกเราอยู่ในโลกอีก บรรยากาศในห้องเรียนสดใสมากกก
    เมื่อ..........มีพวกเรา 555555555555+
    เริ่มต้นสัปดาห์นี้ที่วันอังคารหลังจากไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษมา2ครั้ง
    ไม่รู้จะเป็นยังไงมั่ง อาทิตย์นี้แสนสาหัสอีกแล้ว
    โบว์โทรมาด่าเรื่องไม่แยกแยะเรื่องส่วนตัวกะเรื่องเรียน
    เออ..กูมานเลว กูมีความสุขแบบนี้ ชิชะ
    ไม่ผิดหรอกเนอะในเมื่อเราหมดใจกับอะไรซักอย่าง
    ก็แค่ง่ายๆ หมดใจ อ่ะเข้าใจกันมั่งรึป่าว??????
    May 31

    10 พ.ค. 51 Part II[ริมโขง&คืนสุดท้าย ณ บ้านเวียงคุก]

    บันทึกวันที่ 10 พ.ค. 51 Part II[ริมโขง&คืนสุดท้าย ณ บ้านเวียงคุก]
     
    เอาละค่า กลับมาแล้ว....คิคิ หลังจากที่ทิ้งชินนาร์กีสแล้วพวกเราก็มุ่งหน้าไปยังริมโขงเก็บภาพบรรยากาศ เด็กบ้านนอกของแท้ที่เกิดมาไม่เคยเห็นแม่น้ำโขงของจริงเยี่ยงดิฉันค่า ไม่ว่าาจะท่า ยืน นั่ง นอน(ถ้าทำได้) โดดกันแบบลืมโลก โดยเฉพาะเจ้าสาวหมาดๆ (' '*) ท่ามกลางสายฝนโปรยปราย แต่นั่นมิใช่ปัญหาในการแอ๊คท่าของพวกเราแต่อย่างใด แอบอายวัยรุ่นแถวนั้นเล็กน้อย อาศัยว่าหน้าสวยบวกกับความหนาหลายนิ้วอยู่ เลยผ่านมาได้ 55555+ หลังจากโดด และชมริมโขงจนหนำใจแล้ว อ.เจนก็ตามให้ขึ้นรถพาไปกินก๋วยจั๊บ!! แบบว่าส้มตำยังอืดอยู่อ่ะค่ะ แต่ก็กิน555+มาถึงที่กินทุกอย่างที่เจ้าภาพจัดให้ (ยกเว้นไข่ตัวอ่ะนะ*0*) แอมพยายามยัดแล้วแต่ไม่เป็นผลเหลือบานเยยเสียดายยิ่งนักT~T แต่อ.เจนสิคะ เรียบ!! งุงิ แบบว่าเจ้าบ่าวคงเหนื่อยมาก อ.เอ๋ยังสั่งโรตีมากินด้วยโอ้ววว ไม่นะ ท้องจาแตกแล้ว กินเสร็จอ.เจนก็สั่งกลับบ้านด้วยเอามาจากชินนาร์กีส(ได้ข่าวว่าตอนนั้นพายุสงบเอาเครื่องลงได้แล้ว) กลับมาถึงก็เตรียมที่นอนวันนี้ได้ยกระดับมานอนห้องแอร์เพราะแขกกลับกันไปหมดแล้ว ส่วนชินนาร์กีสได้ข่าวว่าซัดก๋วยจั๊บไป2!! อย่างว่าอ่ะนะ ฝ่าพายุมาหนักหน่วง จนกระทั่งแอมพาร่างไปอาบน้ำค่ะอาบเสร็จออกมา อุ๊ยตายว๊ายกรี๊ด บ่าวสาวหมดและคนอื่นๆมาถ่ายภาพกับซุ้มดอกไม้กันใหญ่ แบบว่าเสียดายอ่ะค่ะ มันยังทั้งสวย ทั้งสดอยู่เลย ก็ตามธรรมดาแอมมาถึงเข้ากล้องเลย 555+ จะรอไปเพื่อ???? เต็มอาบน้ำเสร็จตามมาติดๆ แบบไม่มีใครยอมใคร ยอมกันไม่ได้ 555+ และแล้วชินก็ตามมาอีกคน สมาชิกเพิ่มก็ยิ่งจะมันส์ค่า ถ่ายมาถ่ายไป เมมเต็ม!! กร๊ากกกกก บ้ากล้องกันมาก และโน๊ตบุคของอ.เอ๋ก็เหนื่อยมากจนเปิดไม่ติด ได้แต่ลบรูปไม่เกี่ยวข้องออกไปซึ่งมีน้อยมาก ระหว่างที่ถ่ายรูปกันเมามันแอบได้ยินแม่อ.เอ๋พูดว่า "แบบนี้แหละคนแต่งงานใหม่ๆอาการจะเป้นแบบอ.เอ๋" (ตอนนั้นอ.เอ๋ดูร่าเริ่ง และเริงร่าอย่างหาที่สุดมิได้ -..-) เราจบการถ่ายรูปเพียงแค่นั้นเพราะเมมโมรี่มันเต็มเกินกว่าจะยัดไหวอีกแล้ว แอมจึงหนีบของจำเป็นไปนอนกะว่าจะนอนฟังเพลงซักหน่อยแต่กลายเป็นหลับไปก่อนใครเค้าเลย(ไม่รวมน้องฟ้าใสคนสวยนะค๊ะ) ส่วนชินนาร์กีสหยิ่งมากคร่าไม่ยอมนอนห้องแอร์ขอนอนห้องเดิมคนเดียว แล้วมีหน้ามาบอกตอนเช้าว่า..."มะคืนนอนๆอยู่อะกูก็กลัวนะ แต่กูก็ข่มตาให้หลับ"ไอ้อ้วนเอ๊ย!!~  

       ..โปรดติดตามตอนจบเร็วๆนี้..                                           - แอม -

    May 26

    ช่วงเวลาแห่งการดอง

    ดองนิดๆหน่อยๆเองแหมๆ
    ยังไม่เค็ม ยังไม่เปรี้ยว
    ช่วงนี้ไปเรียนวิชาพื้นฐาน สพ.4000
    ไปนั่งหลับๆตื่นๆ
    มีเพื่อนร่วมรุ่นในคณะ21คนได้อ่ะ
    แบบว่าคณะเล็กๆจริงๆ หึหึ
    ยุ่งๆนิดนึงแบบว่าวันธรรมดาอยู่ที่นิด้าทั้งวัน
    เสาร์-อาทิตย์ก็อยู่เซนทรัลลาดพร้าวทั้งวัน เช่นกัน
    เรียนให้ตาย!!~
    อยากอัพเรื่องงานแต่งอ.เอ๋ให้จบแต่ยังไม่สามารถ
    รอต่อไป ฮิฮิ
    May 15

    10 พ.ค. 51 Part I [งานวิวาห์ & ชิน นาร์กีส ]

    บันทึกวันที่ 10 พ.ค. 51 Part I [งานวิวาห์ & ชิน นาร์กีส ]

    และแล้วงานที่วิวาห์ก็มาถึง หลังจากตื่นมาเจอหมี่มัมมี่ ภารกิจก็เริ่มต้นทันที่หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ แอมก็เดินออกมาเจออ.แดงพากันไปดูซุ้มดอกไม้กับรูปหน้างาน อ.แดงบอกว่าจะถ่ายรูปให้ อ่า..จารย์ขาเขินค่ะ ไม่เป็นไรๆ พอผละออกมาไม่ทันไร คุณชายเต็มรี่ไปหาซุ้มกับรูปหน้างาน สวยๆ มาถ่ายซะหน่อย (เต็มนายแบบ แอมช่างกล้อง) จากนั้นชินก็มาสมทบเราจึงหาอะไรกินกันโดยหนุ่มๆเข้าครัว ส่วนสาวแอมนั่งรอกิน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ อิ่มกำลังดีฝนก็เทลงมาค่า เง้อ ระหว่างนั้นพระจากหลายๆวัดเริ่มมาถึงจบครบ แต่เจ้าสาวยังติดฝนอยู่ไหนไม่รู้ค่า (ไปแต่งหน้าตั้งแต่ตี3 ตอนนั้นจะ8โมงแล้ว ได้ข่าวว่าแต่งหน้าชนกะทีมบั้งไฟ) แต่เจ้าสาวมาได้ทันเวลาพอดี เริ่มพิธีได้ เยส!!~ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ค่า แอมกับอ.แดงถ่ายรูป ชินกะเต็มทำหน้าที่คุณสหมี(จำมาจากหนัง555) ทุกอย่างดำเนินไปท่ามกลางสายฝนชุ่มฉ่ำชื่นจาย ถ่ายรูปกันจนแบตฯหมดเลยทีเดียว ต้องชาร์ทมาถ่ายแบบเร่งด่วนเพราะตอนนั้นบ่าวสาวยังไม่ได้เข้าห้องหอคร่า!! เพิ่งจะนับสิดสอดทองหมั้นกันไปเอง อูยย ตาโตกันหญ่ายยย มะไหร่จะมีมั่ง 555+ พอเสร็จพิธีบ่าวสาวพากันมาถ่ายภาพกับแขก พอหมดแขกเจ้าบ่าวหมดชุดออกเลยค่า แง๊วว จารย์ขายังไม่เข้าหอเลยนิ พอถึงเวลาเจ้าบ่าวก็ใส่ชุดกลับมาเข้าหอได้แบบเรียบร้อยระหว่างนั้นเอง อ.เอ๋ได้สร้างความระทึกใจให้กับบรรดาพวกเราๆค่า สร้อยข้อมือเพชรหาย!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด หากันสิค่ะ ตกใจกันไป และคนที่เจอก็เป็นพระเอกของงาน(จริงๆ) อ.เจนค่า อ.เจนเจอสร้อยข้อมือเพชร ติดอยู่กะผ้าปูโต๊ะของสหมี สงสัยมันจะไปเกี่ยวตอนกำลังเมามันส์กับการถ่ายรูป นั่นเอง โล่งอกไป จากนั้นก็เป็นการส่งญาติผู้ใหญ่ที่มากับรถตู้ขึ้นรถกลับบ้าน(งานของบ่าวสาวเค้าเราบ่เกี่ยว) เสร็จงานทุกอย่างก็ถึงคราวเก็บล้างและนอน ชินสุดแสนจะแมนมากล้างจานก่อนเลย แอมกะเต็มตาจะปิดเต็มที แต่เพื่ออาจารย์เราทำได้ ไปๆ ช่วยชินล้างจาน ล้างเสร็จก็เสร็จกิจ พาร่างมานอน ตอนนั้นบ่าวสาวหลับไปแล้ว ชินกับเต็มตามไปติดๆนุ้งแอมยังนั่งปล้ำกะโน๊ตบุคอ.เอ๋เพื่อจะเอารูปจากกล้องทุกๆตัวลง จนหายง่วงและจนคนอื่นตื่นมา อ.เอ๋ให้พี่ปุ๊กกี้จัดส้มตำที่เผ็ดที่สุดในโลกอีกแล้ว แถมด้วยไข่ตัว โอ้ววว สร้างความสยิวทั้งรูปลักษณ์และกลิ่นแก่แอมและเต็มยิ่งนัก ขณะที่พวกเรากำลังกินกันแบบเผ็ดแซ่บถึงทรวง ชินจังไม่สามารถเอาเครื่องลงจอดได้คงเพราะเจอกับพายุนาร์กีส เครื่องส่งเสียงครืนครางอย่างน่ากลัว(มาก) แอมพยายามช่วยให้ชินลงจอดแล้วแต่ไม่เป็นผล สงสัยจะบินสูง(หลับลึก) ทุกคนเลยปล่อยให้ชินทำการบินต่อไป หลังจากกินเสร็จฝนก้ยังไม่หยุดตกอยู่ดีแผนการข้ามชายแดนลาวของเราจึงล้มพับไปนอนกองไม่เป็นท่า แต่อ.เอ๋ก็ยังชวนไปกินก๋วยจั๊บน่ารักจริงๆจุ๊บๆ พวกเราจึงตัดสินใจออกไปเลยเพราะต้องไปส่งญาติของอาจารย์ด้วย และพวกเราก็ยังคงปล่อยให้ชินทำการบินฝ่าพายุนาร์กีสต่อไป...

    ...to be contonue...                                                   -แอม-
    May 14

    9 พ.ค. 51 Part II [ยามเย็น ณ ท่าเสด็จ & คืนก่อนวิวาห์]

    บันทึกวันที่ 9 พ.ค. 51 Part II [ยามเย็น ณ ท่าเสด็จ & คืนก่อนวิวาห์]

     หลังจากอิ่มและสำราญใจกับข้าวเหนียวส้มตำกันแล้ววบรรดาญาติพี่น้องบ่าวสาวก็ทยอยกันมาถึงเป็นหมู่คณะทำให้คนเยอะขึ้น พอคนเยอะก็เริ่มมีการจัดหาที่หลับที่นอนกัน จะนอนนอกนอนในจัดหากันตามสะดวกเลยค่า พี่ปุ๊กกี้(น้องสาวอ.เอ๋) สละห้องให้แอม เต็ม และชินจัง(ที่ยังไม่ขึ้นเครื่องมาเลย) แต่ดูท่าจะร้อนแหะๆ ตั้งท่าจะนอนข้างนอกกันท่าเดียวทำไปทำมานอนในอ่ะดีละมิดชิด นอนข้างนอกเดี๋ยวได้โชว์กายกรรมท่านอนพิสดารกัน แต่แอมก็หวั่นไหวที่ต้องนอนร่วมห้องกะชินจัง เพราะเต็มบอกเรื่องการกรนของชินว่าไพเราะบาดทรวง!!~ ยังไม่ลงตัวกันดีอ.เอ๋และอ.เจนก็ชวนเข้าเมือง แอม เต็ม อ.แดง และน้องแบงค์ เลยขอติดไปด้วย อ.เอ๋พาเลาะริมน้ำโขง เป็นไกด์ที่น่ารักมากๆ ฮ่าๆ จนไปจอดรถที่ท่าเสด็จเพื่อกดเงิน และพาบ้านนอกเข้าหนองคายแบบแอมไปดูน้ำโขงยามเย็น เลยถ่ายรูปกันมาเป็นที่สนุกสนานพอสมควร จะเดินชมตลาดก็ตลาดวายหมดแระ แง่ว แต่อ.เอ๋ก็ได้ตุ๊กตายางรูปกวางสีเหลืองน่ารักมาฝากน้องฟ้าใส อ.แดงได้หมวกมา 1 ใบ ออกจากท่าเสด็จแบบไม่สะใจเท่าไหร่ ก็พากันกลับ อ่อระหว่างทางอ.เอ๋พาแนะนำหมดค่าตั้งแต่สถานีตำรวจ อนาอัย อบต. เทศบาล ฮ่าๆสุดยอด แถมเรื่องสนทนาอีกเรื่องเรื่องชินจังสอบเนฯผ่าน 2 ขา และเครื่องบินที่มันนั่งมาจะตกรึป่าวเพราะน้ำหนักเกิน!! กลับมาถึงบ้านก็กินมื้อเย็นค่า ผัดหมี่อร่อยมากๆ แอมกับเต็มการันตี หุหุ กินเสร็จก็เป็นอันตกลงเรื่องที่นอนกัน พี่กบไม่นอนกะพวกเราแต่ไปนอนข้างใน เต็มจะนอนข้างนอก อืมทำไมทำมาไม่มีใครนอนห้องนั้น แอมเลยนอนซะเองและเต็มก็เปลี่ยนใจ55+ ห้องนั้นก็ตกเป็นของ แอม เต็ม ชิน โดยชอบ พอหมดเรื่องราวใดๆแล้วแอมก็เห็นสมควรว่าเราควรจะหลับก่อนชินมาถึงเพื่อป้องกันเสียงรบกวน แต่!! ไม่ทันซะแล้วยังไม่ทันหลับเลยมันมาถึงแล้วค่ะ นอนคุยกันไป 3 คน ฮาขี้แตกขี้แตน จนหลับไป ได้ยินเสียงฝนตก หลับๆตื่นๆ แถมไฟดับ โอ้วว ร้อนซะ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่ตอนตื่นนี่สิสยองสุดๆ ชินเริ่มกรน ไม่พอหันไปมองตามเสียง เฮ้ยยย!!! นี่มัน...หมีมัมมี่ กร๊ากกพอเล่าให้มันฟังมันก็ว่าแอมดูหนังมากไปป่ะเนี่ย ...เออ ท่าจะจริงเพิ่งดูสี่แพร่งมาว่ะ 55555555555+ 

       ...to be continue...                                                 
                                                                              -แอม-
    May 13

    9 พ.ค. 51 Part I [การเดินทาง & The mosquitoes]

    บันทึกวันที่ 9 พ.ค. 51 Part I [การเดินทาง & The mosquitoes]

     
    เล่าแบบฉบับย่อแล้วกันเนอะ มันยาวววว วันที่ 9 วันเดินทาง ตื่นตี 5 นิดๆ อาบน้ำ แต่งตัว และทำตัวให้สดชื่นรื่นรมย์ไปขึ้นรถไฟฟ้าเที่ยวแรกและต่อรถเมล์สาย29ลงหน้า ปตท. ตามที่นัดกับพี่กบเอาไว้ ยืนรอประหนึ่งเป็นชาวต่างชาติ แท็กซี่จอดรถโบกมือเรียกกันยิกๆ 6โมง45โดยประมาณพี่กบและคุณเต็มก็มาถึง เริ่มออกเดินทาง พี่กบพาแวะกินข้าวแกงที่อยุธยา จากนั้นก็ก็ลุยกันต่อระหว่างนั้นเองมียุงบินร่าเริงอยู่ในรถไล่ตบกันไม่สำเร็จได้ความว่าเป็นยุงจากหมู่บ้านสุดที่รักนั่นเอง ไม่นานนักยุงตัวนั้นก็หายไปและเรา 3 คนก็มิได้สนใจมันอีก จากนั้นไปแวะถ่ายรูปที่ลำตะคลองกัน เมามันแบบไม่อายฟ้าดิน และไม่สนใจประชาชนคนอื่น 3 คนได้ยึดครองพื้นที่จุดชมวิวหมดเลยว่างั้นเถอะ จบการถ่ายภาพเราก็ลุยต่อยาวไปถึงขอนแก่นแวะพักกันที่7-11 หาอะไรกินกันตอนนั้นประมาณบ่ายๆได้แล้ว อ.เจนโทรมาเป็นระยะๆเป็นห่วงว่าจะพากันหลับทั้งคัน 555+ แต่พวกเราอึดกันมากค่า ไม่หลับกันเลย เพราะที่กบบอกว่า ถ้าแอมกับเต็มหลับพี่กบจะหลับตาม เลยทำให้แอมกับเต็มตาแข็งกันเลยทีเดียวกลัวจะหลับยาว พักกันได้ที่เลยตัดสินใจว่าจะไม่กินข้าวเที่ยงกันจะลากยาวไปกินฟรีที่บ้านงานเลย จึงได้เวลาเดินทางต่อ...และเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ณ อุดรฯ เวลาบ่าย2โดยประมาณ ยุงจากหมู่บ้านสุดที่รักสภาพผอมโซออกมาก่อกวนโชเฟอร์ของเราค่า พี่กบตอบโต้ยุงดีมาก พยายามจะตบยุงทั้งๆที่ขับรถ(ผิดกฏหมายป่าว?) และด่ายุงแบบสุภาพมากๆว่า "นี่ชั้นขายซอฟเฟลนะยะกล้ากัดชั้นเหรอ" (**ซอฟเฟลโลชั่นทากันยุง) ยุงที่สภาพอดโซผอมแห้งแรงน้อยผิดกับรอบแรกที่มันโผล่ออกมาได้ชะตาขาดเพราะบินมาที่เบาะหลัง และ...ป๊าบบบ ตายคามือนุ้งแอมค่า จากนั้นก็ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน(โรคจิตสาด)หลังจากสะใจกันไปแล้วก็นั่งรถอย่างสบายเวลาผ่านไป 2 นาทีเศษ ยุงอีกตัวโผล่มาค่า คาดว่าเป็นคู่ผัวเมียคงบินตามหากัน และไม่พลาดเช่นเคย ตายคามือนุ้งแอมอีกแล้ว จากนั้นถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน สบายใจแฮ หลังจากอ่อนเพลียมามากเต็มก็หลับ แอมเลยหลับตาม - -* สงสารพี่กบจังเลยแต่แปบเดียวเราก็ตื่นแบบว่ารู้สึกตัว แหะๆ และเย้ๆถึงหนองคายแล้ว บ่าย4โมง ซึ่งได้รับการต้อนรับอย่างดีด้วยส้มตำที่เผ็ดที่สุดในโลก 555+                           
    ..to be continue..                                                 - แอม-
    May 07

    อ๊า า า า า า ! ! ~

    07/05/2008
     
    พรุ่งนี้ไปปฐมนิทศ อืม เป็นนักศึกษาใหม่อีกแล้ว เหอๆ แต่ไม่อยากไปเลยอ่ะ
    แบบว่าไปเรียนเลยทีเดียวไม่ได้เหรอ - -* เหมือนว่าเพิ่งจะกลับมาไม่กี่วันเอง
    มันก็ไม่กี่วันจริงๆอ่ะนะ ไปคราวที่แล้วสะใจดี ซื้อของได้เป็นชิ้นเป็นอัน สาแก่ใจ
    เมื่อวานมีเรื่องแปลกๆ คือ ได้คุยกับคนที่เคยคิดไม่อยากจะคุยด้วยตลอดกาล
    คนแรก เพื่อนเก่าจากROที่จากลาแบบไม่สวยเท่าไหร่ทั้งในเกมส์และชีวิตจริง
    heกลับมา!! กลับมาชวนแอมเล่นRO แอมก็เล่นอยู่เรื่อยๆอ่ะนะ แต่เริ่มไม่อยากตั้งแต่รู้ว่ามันดันมาสร้างตัวละครใหม่ในเซิร์ฟเดียวกะแอมนี่แหละ เจ็บแล้วจำค่า
    คนที่สอง คนที่เคยรู้สึกดีๆต่อกันจบความสัมพันธ์กันแบบงงๆ แต่ก็รู้สึกดีที่มันจบแบบงงนี้แหละ แอมจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่เราคุยโทรศัพท์ด้วยกันเมื่อไหร่จำได้แต่ว่าทุกครั้งที่คนคนนี้โทรมาแอมจะไม่รับสาย เราติดต่อกันทางเดียวคือmsn ซึ่งก็นานๆ ครั้งจะคุยกัน และแล้วเมื่อคืนโทรศัพท์สายนั้นก็โทรเข้ามาอีก ระหว่างนั้นกำลังมึนๆกะบทสนทนากับรายแรกในmและ ก็รับโทรศัพท์แบบงงๆ ปลายสายเงียบ หัวเราะแล้วบอกว่า เอ่อ กดผิดมาเบอร์นี้ได้ไง แหม พูดได้ดี แต่ทำเหมือนคนไม่เคยคุยกันนะ แถมมีกัดอีกว่าสงสัยจะได้คุยกะแอมก็ต่อเมื่อกดผิดนี่ละมั้ง ดีค่ะกัดมาซะให้พอ ต่อด้วยประโยคเด็ดกะเล่นกันให้น๊อคคาคอมเลยทีเดียว "ไม่ได้ยินเสียงตั้งนาน รู้สึกอบอุ่น" เอ่อ มันก็นานแล้วนะนึกว่าคิดได้แล้วซะอีก เลยพาลนึกถึงคอมเม้นของหนิงในสมุดเยี่ยมเมื่อเร็วๆนี้ที่ว่า "อะไรที่มากไปมันก็ไม่สนุก ติดไปทางน่ากลัว" เค้าเห็นด้วยกับตัวทุกประการเลยค่ะที่รักขา
     
       ♥-- ป.ล.ที่1 ดูweedsจบแล้วค่ะ เย้ --♥
       ♥-- ป.ล.ที่2 จาไปหนองคายๆ ๆ ๆ ๆ --♥
     
                                        
                                       - แอม -
     
     
     
     
     
    April 30

    Little Boxes

    30/04/51
     
     
    วันนี้...เป็นวันสุดท้ายที่เจ้าของไฟล์ผู้ใจดีในสยามบิต
    เปิดฟรีโหลซีรีย์เรื่องweedsให้แอม แบบว่าPMไปขอ
    แถมได้ฟรีโหลดแบบทันใจอีกตะหาก เปิดให้ฟรีกันซะ
    ตั้งแต่ต้นเดือนจนบัดนี้ก็ยังไม่ได้ไฟล์มาเชยชมให้สมใจ
    ได้แต่ดูจากไฟล์โหลดจากMininovaไว้ แต่แบบว่า...
    ภาษาเราก็แข็งแรงมากอ่ะนะ ดูรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง
    ตามอัธยาศัย- -'' แต่ที่ติดใจคือเพลงLittle Boxes
    ตามสัญชาตญาณ โหลดสิค่ะ 555+ ค้นไปค้นมา
    เออมีวงเอาไปcoverเยอะเชียวไม่เว้นแม้แต่LP
    เสียแต่ไอ้ที่หาโหลดมานี่ไม่มีเวอร์ชั่นLPดีละล่ะ
    นึกภาพ(เสียง)ไม่ออก เหอๆ ชอบอยู่เวอร์ชั่นนึง
    ก็เลยจัดเป็นเสียงเรียกเข้ามือถือซะเลยแม่ม...
    เพลงเก่าที่ใช้อยู่มันโหยหวนมากกกกกกกกกกกก
    เปิ้ลมันบอกมา แถมเวลาอยู่บ้านมือถือร้องขึ้นมาทีไร
    เสียงสววรค์จะแว่วมาตามลมว่า"เพลงห่าไร แสบแก้วหู"
    T~Tสงสัยว่าแอมต้องไปใช้บริการเพลงสุนทราภรณ์
    เหมือนอ.เอกซะแล้วจะได้ไม่ยินเสียงสวรรค์ดังกล่าว
    วันนี้จะไปกรุงเทพฯ ดูสิว่าจะได้ไปมะ แบบว่ามัน
    มีแววจะไม่ได้ไปยังไงบอกไม่ถูก555+ ตามเคย
    ง่วงนอนแล้วไม่อยากไปอ่ะอยากนอนอย่างเดียว
     
                                          -am-
     
     
     
     
    April 28

    green live

     

     

    28/04/51

          เขียว...อี๋!!! ดีจิงๆ ช่วงนี้ฮักป่า ฮักน้ำ ฮักภูเขา สีเขียวจึ๋งเหมาะกับเรไรเป็นที่สุด กร๊ากกก หนิงตร๋า เรไรขอโทษ เรไรไม่ได้ตั้งใจทิ้งหนิงตร๋านะคะ เรไรต้องดูแลป่า อือ ติดกันทั้งบ้านเลยให้มันได้แบบนี้สิ หนังสือหนังหาไม่เป็นอันอ่าน ชีวิตผิดแผนไปหมด (ยกเว้นแผนการดูละคร - -'') เริ่มจากคุณออยกลับมาบ้านแถมมาเล่นROแบบจริงจัง(อีกแล้ว) ถึงขนาดกู้เงินเปาเพื่อนจากเซิฟเก่ามาซื้อของทำทุนตั้ง50m แถมเสี่ยเปาแกใจดีจัดให้รวดเร็วยิ่งกว่าสถาบันการเงินไหนๆ ไอ้คนเบื่อตูนี่สิต้องเปิดร้านขายของหาตัง(ในเกมส์)ให้มันไปใช้หนี้อีกโขอยู่ แถมยังมาเบียดบังเวลาโหลดหนังเค้าอีก จะตีปังก็ไม่ได้ เออเอากะมัน ไอ้เจ้าบ้าน แสรดดด พอมันกลับไป โอ้วว สบายตู แต่เดี๋ยวก่อน!! ยังไม่สบายแฮซะทีเดียว ท่านแม่มีของมาฝาก รายงาน(อีกแล้ว) เออเอากะเค้าสิ งานกลุ่มเอามาทำ ทำ ทำ และทำ แล้วคนไหนทำละตูอีก เอ่อ เค้ารู้หนิงคงเบื่อที่จะฟังเค้าเข้าใจค่ะ เค้าเข้าใจ เค้ายังเบื่อตัวเค้าเองเลยค่ะ บ่นอีกละ - -'' เกลียดอาจารย์ที่สอนแม่จังเลยสั่งงานแบบนับหน้า ส้น....เอ๊ย ไม่รู้จะสรรหาอะไรมายัดละ จะยืดให้ตัวอักษรควายก็ไม่ได้ แถมจะเอาอ๊อฟชั่นเยอะๆ แม่ก็ช่างน่ารักคิดว่าทุกเรื่องหาได้ในgoogle ก็หาได้จริงไม่เถียง แต่มันเอามาทำรายงานไม่ได้อ่ะสิ พอถามเหตุผลว่าทำไมไม่ให้คนอื่นเอาไปทำ แม่บอกว่าคนทำไม่ต้องพรีเซ้นต์ กำ แม่ชั้น ผิดกะลูกเลยค่ะ "มืงทำไปนะ" กูพรีเซ้นต์เองงง ฮ่าๆๆ สงสัยเวรกรรมมันตามสนองอ่ะค่ะ ทำใจ!! ตอนนี้ก็เลยรับจ๊อบทำรายงานแลกข้าว แลกน้ำ แลกเนต แลกฯลฯ แบบนี้พอจะเรียกว่า รายงานยอดกตัญญูได้ป่าวอ่ะ เอ่อ ไอ้สีเขียวนี่พิมพ์ไปนานๆชักแสบตาแหะ!!

                                                                                  - am -

     

    April 22

    จาก ก. ถึง ข.

    22/04/2551
     
     
    ....เมื่อวานพ่อโทรมาถามว่าได้ไปสอบภาค ก. ของกรมศุลกากรรึป่าว ก็ไปสอบนะซิ อยากให้สอบกันนักมิใช่หรือ???? พ่อมีการจำผิดว่าไม่ได้จ่ายค่าสมัครซะงั้น - -* พอคุยไปคุยมาเลยรู้ว่าตัวเองสอบผ่านภาค ก. อ่าวเวร มั่วเก่งนะเนี่ย เหอๆ พ่อ แม่ ดีใจกันใหญ่ ขณะที่คนสอบยังงงๆ พ่อเล่าว่า ลูกน้องที่ทำงานไปสอบกันทั้งหมด12คน พอเมื่อวานฤกษ์งามยามดีเค้าเลยรวมตัวกันมาเปิดเนตดูผลสอบกันและลูกน้องพ่อ 12 คน ก็ไม่มีใครผ่านเลยอ่ะ แต่ดั๊นนน มาเจอชื่อแอม..เลยเรียกพ่อมาดู พ่อเถียงสุดใจขาดดิ้นว่า เป็นไปไม่ได้ ลูกตูไม่ได้ไปสอบ ลูกน้องพ่อเลยกะว่าจะพากันไปร้องเรียน ทำไมคนไม่ได้ลงสอบถึงมีชื่อ แถมผ่านซะด้วย 555+ เรื่องราวกำลังจะลูกลาม สุดท้ายพ่อเลยโทรมาถาม (เอ่อ..น่าจะโทรมาตั้งแต่เค้าเรียกไปดูละพ่อ) ตามด้วยแม่โทรมาติดๆลูกน้องแม่ก็ไม่ผ่านเช่นกัน อืม ตูนี่ของแรงเจงๆ เปิ้ลก็ไม่ผ่าน หนึ่งก็ไม่ผ่าน จะดีใจดีป่าวเนี่ย พ่อบอกว่า ถ้าได้ก็ไม่ต้องเรียนโทแล้ว อ่าว...ซะงั้นน่ะT T ทำร้ายจิตใจกันเกินไปป่าวเนี่ย ต้องรอดูภาค ข. กันต่อไป สโลแกนเดิมไม่ต้องเตรียมตัว ถึงเวลาไปสอบ ทำให้เสร็จไวๆจะได้กลับ
    เมื่อคืนตั้งใจจะตีปัง แต่ออยมันดันมานอนบ้านแถมมาฟิตเล่นROเลยโดนยึดคอมไปโดยปริยาย หือ ไม่ได้ ตูมันลูกสาวนี่ ชิ เด๋วม่างไปผ่าตัดติดลูกกระเป๋ง ซะเลย (สยองๆ) ไปกทมมาครั้งนี้ไปเอาหนังสือ EAST 43rd STREET มาอ่านต่อที่ค้างไว้ พลิกไปพลิกมา ตาย ห่า พระเอกติดคุกนานเลย เพราะแอมไม่ยอมอ่านต่อ รู้สึกผิด ตะหงิดๆแหะ เลยต้องรีบอ่านให้ผ่านคุกไวๆ ปล่อยพระเอก Nat Marley
    สู่อิสรภาพ..!
     
     ♥---♥ อิจฉาทูพีทหนูคูของใครบางคน วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

                                                            - am -

     

     

    April 19

    หาชื่อเรื่องไม่ได้

    กลับมาถึงบ้านแล้ววววว ไปกทม.คราวนี้ 2-3 วันเองนะ
    ทำไมเหมือนไปนานเลย สงสัยไปทำอะไรมาหลายอย่าง
    เริ่มจากวันแรกไปถึงก็ไปเสียตังซะเลย หลังจากคิดอยู่นาน
    ก็ตัดสินใจถอยSamsung YP-T10 แทนที่จะถอย ipod
            img132/7647/ypt10media20070924gv0.jpg
    เสียตังให้ตัวซีดพอประมาณ ก็มาถึงวันที่ 2 ไปมหา'ลัย
    หุหุ อ.เอ๋เอาการ์ดมาให้ช่วยเลือกหลายแบบ แต่ยังไม่ลงตัว
    ก็ไปหาหอพักซะก่อน ได้หอแล้วดีใจมาก บรรยากาศสงบดี
    เลยเถิดไปถึงวันที่3ตั้งใจว่าจะกลับบ้าน (แม่บัญชาการมา)
    แต่ด้วยความตื่นเต้นที่ได้เข้ากรุงฯยังไม่หมดสิ้นลงไป
    แอมจึงแอบมาแวะมหา'ลัย(อีก) ตัดใจไม่ได้ว่างั้น555+
    และคราวนี้อ.เอ๋พาไปเลือกการ์ดถึงโรงพิมพ์เลยทีเดียว
    ลงตัวกันไปนะคราวนี้ ทั้งการ์ดและของชำร่วย หุหุ ฮะฮะ
    ตอนนี้ที่บ้านติดละครกันงอมแงม ดู เรไรลูกสาวป่า กัน
    ช่วงนี้งดดูอีเย็นแบบว่ามันรันทดเกินไปรับไม่ได้จริงๆ
    ที่สำคัญชอบคุณสาลี่ อยากให้อีเย็นโดนโบยให้ตายไปเลย
    แต่บทมันไม่เป็นเช่นนั้นเลยขัดหูขัดตา ทนดูไม่ได้ 55+
    จัดหน้าประหลาดๆไปหน่อยยังไม่ค่อยชินกับตัวหญ่ายยยยย
    แต่หนิงบอกมา จัดไปค่ะ หญ่ายยยยย ดีจริ๊งงงงง สะใจ
    April 16

    นี่ก็...ไร้อารมณ์

    หนิงบอกว่าBlogที่แล้วไร้อารมณ์มาก - -* จริงด้วย
    ไร้อารมณ์ ไร้สมรรถภาพ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    ที่ผ่านมามันแสนจะมึดดำเสียจริงๆ หึหึ เครียดๆๆๆๆๆ
    ก็เลยพยายามสดใส ตะกายออกจากมุมมึดของชีวิต
    ลุกลามไปสดใสในเสปซอ.เอ๋ซะด้วยเลย กร๊ากกกกก
    ท่านอาจารย์ไม่สดใสไม่รู้จะว่าไงละ ชิมิ ชิมิ ('',)
    จะไปกทม.ตอนเช้า ยังไม่ยอมนอนแบบว่ามันตื่นเต้น
    อารมณ์บ้านนอกเข้ากรุงฯมากๆ -*-
    อ่า...ไปดีกว่า หมาหอน ชักจะหลอนซะแล้วตู
    ป.ล.หนิงที่รัก ตัวใหญ่ใช้ได้มิค่ะ..
    April 10

    แหะ!!~

    ไม่ได้หายไปไหนค่า แค่ไม่ได้อยู่บ้าน แหะๆ ไม่ได้ไปเที่ยว แต่จำศีลอยู่บ้านสวน
    วันอังคารที่ผ่านมาก็ไปกทม.มานะ พาน้องไปซื้อระเบียบการแอดมิชชั่นที่เกษตรฯ
    แล้วก็กลับแบบไม่ได้แวะที่ไหนเลย ขนาดข้าวยังไม่กินกันกลับมากินที่8ริ้ว เหอๆ