บันทึกวันที่ 10 พ.ค. 51 Part I [งานวิวาห์ & ชิน นาร์กีส ]

และแล้วงานที่วิวาห์ก็มาถึง หลังจากตื่นมาเจอหมี่มัมมี่ ภารกิจก็เริ่มต้นทันที่หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ แอมก็เดินออกมาเจออ.แดงพากันไปดูซุ้มดอกไม้กับรูปหน้างาน อ.แดงบอกว่าจะถ่ายรูปให้ อ่า..จารย์ขาเขินค่ะ ไม่เป็นไรๆ พอผละออกมาไม่ทันไร คุณชายเต็มรี่ไปหาซุ้มกับรูปหน้างาน สวยๆ มาถ่ายซะหน่อย (เต็มนายแบบ แอมช่างกล้อง) จากนั้นชินก็มาสมทบเราจึงหาอะไรกินกันโดยหนุ่มๆเข้าครัว ส่วนสาวแอมนั่งรอกิน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ อิ่มกำลังดีฝนก็เทลงมาค่า เง้อ ระหว่างนั้นพระจากหลายๆวัดเริ่มมาถึงจบครบ แต่เจ้าสาวยังติดฝนอยู่ไหนไม่รู้ค่า (ไปแต่งหน้าตั้งแต่ตี3 ตอนนั้นจะ8โมงแล้ว ได้ข่าวว่าแต่งหน้าชนกะทีมบั้งไฟ) แต่เจ้าสาวมาได้ทันเวลาพอดี เริ่มพิธีได้ เยส!!~ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ค่า แอมกับอ.แดงถ่ายรูป ชินกะเต็มทำหน้าที่คุณสหมี(จำมาจากหนัง555) ทุกอย่างดำเนินไปท่ามกลางสายฝนชุ่มฉ่ำชื่นจาย ถ่ายรูปกันจนแบตฯหมดเลยทีเดียว ต้องชาร์ทมาถ่ายแบบเร่งด่วนเพราะตอนนั้นบ่าวสาวยังไม่ได้เข้าห้องหอคร่า!! เพิ่งจะนับสิดสอดทองหมั้นกันไปเอง อูยย ตาโตกันหญ่ายยย มะไหร่จะมีมั่ง 555+ พอเสร็จพิธีบ่าวสาวพากันมาถ่ายภาพกับแขก พอหมดแขกเจ้าบ่าวหมดชุดออกเลยค่า แง๊วว จารย์ขายังไม่เข้าหอเลยนิ พอถึงเวลาเจ้าบ่าวก็ใส่ชุดกลับมาเข้าหอได้แบบเรียบร้อยระหว่างนั้นเอง อ.เอ๋ได้สร้างความระทึกใจให้กับบรรดาพวกเราๆค่า สร้อยข้อมือเพชรหาย!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด หากันสิค่ะ ตกใจกันไป และคนที่เจอก็เป็นพระเอกของงาน(จริงๆ) อ.เจนค่า อ.เจนเจอสร้อยข้อมือเพชร ติดอยู่กะผ้าปูโต๊ะของสหมี สงสัยมันจะไปเกี่ยวตอนกำลังเมามันส์กับการถ่ายรูป นั่นเอง โล่งอกไป จากนั้นก็เป็นการส่งญาติผู้ใหญ่ที่มากับรถตู้ขึ้นรถกลับบ้าน(งานของบ่าวสาวเค้าเราบ่เกี่ยว) เสร็จงานทุกอย่างก็ถึงคราวเก็บล้างและนอน ชินสุดแสนจะแมนมากล้างจานก่อนเลย แอมกะเต็มตาจะปิดเต็มที แต่เพื่ออาจารย์เราทำได้ ไปๆ ช่วยชินล้างจาน ล้างเสร็จก็เสร็จกิจ พาร่างมานอน ตอนนั้นบ่าวสาวหลับไปแล้ว ชินกับเต็มตามไปติดๆนุ้งแอมยังนั่งปล้ำกะโน๊ตบุคอ.เอ๋เพื่อจะเอารูปจากกล้องทุกๆตัวลง จนหายง่วงและจนคนอื่นตื่นมา อ.เอ๋ให้พี่ปุ๊กกี้จัดส้มตำที่เผ็ดที่สุดในโลกอีกแล้ว แถมด้วยไข่ตัว โอ้ววว สร้างความสยิวทั้งรูปลักษณ์และกลิ่นแก่แอมและเต็มยิ่งนัก ขณะที่พวกเรากำลังกินกันแบบเผ็ดแซ่บถึงทรวง ชินจังไม่สามารถเอาเครื่องลงจอดได้คงเพราะเจอกับพายุนาร์กีส เครื่องส่งเสียงครืนครางอย่างน่ากลัว(มาก) แอมพยายามช่วยให้ชินลงจอดแล้วแต่ไม่เป็นผล สงสัยจะบินสูง(หลับลึก) ทุกคนเลยปล่อยให้ชินทำการบินต่อไป หลังจากกินเสร็จฝนก้ยังไม่หยุดตกอยู่ดีแผนการข้ามชายแดนลาวของเราจึงล้มพับไปนอนกองไม่เป็นท่า แต่อ.เอ๋ก็ยังชวนไปกินก๋วยจั๊บน่ารักจริงๆจุ๊บๆ พวกเราจึงตัดสินใจออกไปเลยเพราะต้องไปส่งญาติของอาจารย์ด้วย และพวกเราก็ยังคงปล่อยให้ชินทำการบินฝ่าพายุนาร์กีสต่อไป...

บันทึกวันที่ 9 พ.ค. 51 Part II [ยามเย็น ณ ท่าเสด็จ & คืนก่อนวิวาห์]

 หลังจากอิ่มและสำราญใจกับข้าวเหนียวส้มตำกันแล้ววบรรดาญาติพี่น้องบ่าวสาวก็ทยอยกันมาถึงเป็นหมู่คณะทำให้คนเยอะขึ้น พอคนเยอะก็เริ่มมีการจัดหาที่หลับที่นอนกัน จะนอนนอกนอนในจัดหากันตามสะดวกเลยค่า พี่ปุ๊กกี้(น้องสาวอ.เอ๋) สละห้องให้แอม เต็ม และชินจัง(ที่ยังไม่ขึ้นเครื่องมาเลย) แต่ดูท่าจะร้อนแหะๆ ตั้งท่าจะนอนข้างนอกกันท่าเดียวทำไปทำมานอนในอ่ะดีละมิดชิด นอนข้างนอกเดี๋ยวได้โชว์กายกรรมท่านอนพิสดารกัน แต่แอมก็หวั่นไหวที่ต้องนอนร่วมห้องกะชินจัง เพราะเต็มบอกเรื่องการกรนของชินว่าไพเราะบาดทรวง!!~ ยังไม่ลงตัวกันดีอ.เอ๋และอ.เจนก็ชวนเข้าเมือง แอม เต็ม อ.แดง และน้องแบงค์ เลยขอติดไปด้วย อ.เอ๋พาเลาะริมน้ำโขง เป็นไกด์ที่น่ารักมากๆ ฮ่าๆ จนไปจอดรถที่ท่าเสด็จเพื่อกดเงิน และพาบ้านนอกเข้าหนองคายแบบแอมไปดูน้ำโขงยามเย็น เลยถ่ายรูปกันมาเป็นที่สนุกสนานพอสมควร จะเดินชมตลาดก็ตลาดวายหมดแระ แง่ว แต่อ.เอ๋ก็ได้ตุ๊กตายางรูปกวางสีเหลืองน่ารักมาฝากน้องฟ้าใส อ.แดงได้หมวกมา 1 ใบ ออกจากท่าเสด็จแบบไม่สะใจเท่าไหร่ ก็พากันกลับ อ่อระหว่างทางอ.เอ๋พาแนะนำหมดค่าตั้งแต่สถานีตำรวจ อนาอัย อบต. เทศบาล ฮ่าๆสุดยอด แถมเรื่องสนทนาอีกเรื่องเรื่องชินจังสอบเนฯผ่าน 2 ขา และเครื่องบินที่มันนั่งมาจะตกรึป่าวเพราะน้ำหนักเกิน!! กลับมาถึงบ้านก็กินมื้อเย็นค่า ผัดหมี่อร่อยมากๆ แอมกับเต็มการันตี หุหุ กินเสร็จก็เป็นอันตกลงเรื่องที่นอนกัน พี่กบไม่นอนกะพวกเราแต่ไปนอนข้างใน เต็มจะนอนข้างนอก อืมทำไมทำมาไม่มีใครนอนห้องนั้น แอมเลยนอนซะเองและเต็มก็เปลี่ยนใจ55+ ห้องนั้นก็ตกเป็นของ แอม เต็ม ชิน โดยชอบ พอหมดเรื่องราวใดๆแล้วแอมก็เห็นสมควรว่าเราควรจะหลับก่อนชินมาถึงเพื่อป้องกันเสียงรบกวน แต่!! ไม่ทันซะแล้วยังไม่ทันหลับเลยมันมาถึงแล้วค่ะ นอนคุยกันไป 3 คน ฮาขี้แตกขี้แตน จนหลับไป ได้ยินเสียงฝนตก หลับๆตื่นๆ แถมไฟดับ โอ้วว ร้อนซะ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่ตอนตื่นนี่สิสยองสุดๆ ชินเริ่มกรน ไม่พอหันไปมองตามเสียง เฮ้ยยย!!! นี่มัน...หมีมัมมี่ กร๊ากกพอเล่าให้มันฟังมันก็ว่าแอมดูหนังมากไปป่ะเนี่ย ...เออ ท่าจะจริงเพิ่งดูสี่แพร่งมาว่ะ 55555555555+ 

บันทึกวันที่ 9 พ.ค. 51 Part I [การเดินทาง & The mosquitoes]