i love u!!~

buddha bless!!~

ผ่าน ไป ละ เดือน เมษา น่า เบื่อ โคตรๆ

เดือน นึง นี่ เร็ว เนอะ

โป้ง จะ กลับ มา ละ อีกไม่ กี่ ชั่วโมง ข้าง หน้า

รู้สึก ว่า กำลัง จะ ได้ ชีวิต เดิมๆ กลับ มา แล้ว ดีใจ จัง

วันนี้.. ไม่ ซิ เมื่อวาน ได้เห็นรอยยิ้มของ ม่า

ที่ จำ ไม่ ได้ ว่า ตั้ง แต่ เกิด มา เคย เห็น รอย ยิ้ม แบบ นั้น มา ก่อน สัก ครั้ง รึ ป่าว

ปี นี้ ม่า แก่ ลง ไป มาก จน น่า ใจหาย ช่วยเหลือ ตัวเอง แทบ จะ ไม่ ได้

คง เป็น เพราะ ม่า เพิ่ง หกล้ม มัน ทำใ ห้ ทุกคน ตกใจ กัน มาก

แต่ ม่า ชั้น อึด จริงๆ

นอก จาก แผล บน ใบหน้า เหี่ยวย่น ที่ ลูกหลาน ทุกคน คุ้นเคย

ม่า เป็น ไข้ อยู่ หนึ่ง วัน วัน นั้น

จาก นั้น ก็ หาย แต่ ไม่ ค่อย กิน ไม่ ค่อย ถ่าย

แต่ ตอน นี้ ก็ ดี ขึ้น ละ ตั้ง แต่ ล่อ ลวง ม่า มา อยู่ บ้าน เรา ได้ สำเร็จ

แต่ แค่ วัน เดียว ม่า ก็ ร้อง จะ กลับ บ้าน นู้น ซะ แล้ว

อย่าง ว่า ละ น้อ คน แก่ ถ้า เป็น เรา เรา ก็ คง ร้อง กลับ บ้าน เหมือน กัน

ทุกๆคน ไม่ รู้ ว่า ม่า จะ อยู่ กับ พวกเรา ได้ อีก นาน ซัก เท่าไหร่

ก็ ได้ ภาวนา ให้ ม่า อยู่ กับ เรา ไป อีก 2-3 ปี

คน ที่ หวัง มาก ที่สุด คงจะเป็น ออย

ออย อยาก ให้ ม่า อยู่ ใน งานบวช ของ มัน เรา ก็ หวัง อย่าง นั้น

อีก 2-3 ปี จะ เป็น ยัง ไง ก็ ไม่ รู้ นะ

แต่ วันนี้ ตอนนี้ รู้ แต่ ว่า ยัง จำ ภาพ รอยยิ้ม นั้น ติด ตา

หนู รัก ม่า นะ!!~