am 的个人资料YES I AM照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
11月25日 ฝัน หลอนๆหลังจากห่างหายไปนาน กลับมาคราวนี้มีเรื่องมากมายมาอัพ
แต่พอเท้าเหยียบเข้าบ้าน มือแตะคอม ลูบคลำๆๆๆๆ อยู่นาน
ความตื้นตันคิดถึง www เอ่อล้นในจิตใจ(เว่อร์มาก......)
โผล่เข้ามาในmsnคนแรกที่มองหาคือ... NuNinG!!
ทันใดนั้นเอง ดาวเหลืองของเธอก็ปรากฎ ดึงแอมไปในเสปซเธอ ทันที
โอ้วว มันยอดมาก เธอัพมากมายจนตามไม่ทัน อ่านไปเจอเรื่อง ฝัน
ล่าสุดไม่กี่วันที่ผ่านมาแอมก็ฝัน เกือบประหลาด!! สงสัยละซิ - -*
ตอนแรกจะเก็บไว้ก่อน แต่ด้วยความที่หนิงเรียกร้อง(แถวบ้านเค้ารียกเชิงบังคับนะ)
เราจึงจัดให้!!..
เรื่องมีอยู่ว่า...คืนนึงขณะที่หลับแล้วฝั่นมากมายวิ่งวนอยู่ในหัว สลับไปสลับมา
อยู่ๆก็ดันฝันเห็นที่ป๊อด!!พระเจ้าพี่ป๊อดส่งยิ้มให้ (อินี่ฟุ้งซ่านจริงๆ - -*)
จากนั้นเราก็เริ่มคุยกัน กระหนุงกระหนิง ความรักเริ่มแตกหน่อ ภาษาแบบนี้ใช้ได้มั๊ยหนิงขา
เราสองสบตากัน ใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น ฉากเลิฟซีนกำลังจะเกิดขึ้น พี่ป๊อดกระซิบที่ข้างหูอย่างแผ่วเบาว่า
"น้องครับ...พี่ชอบข้างหลัง!!!" ในทันใดข้อมูลที่กล่าวขานผ่านรูหูนุ้งแอมมาว่าพี่ป๊อดเป็นชาวสีม่วง
ผุดขึ้นมาในหัว ไม่นะ ไม่จริงใช่มั๊ย ข่าวนั้นไม่จริงไม่ใช่ และ...พรึ่บ!!! ลืมตาตื่นขึ้นมาอารมณ์ช๊อคยังไม่หาย
สิ่งที่พบคือ สมอทอล์คเสียบอยู่ที่รูหูหน้าจอโทรสับบอกถึงเพลงที่เครื่องเล่นเพลงกำลังเล่น..
และ เสียงที่แยงรูหูอยู่นั้นคือเพลง รักคุณเข้าอีกแล้ว ..
กำ ค่ะ อารมณ์เสีย นี่ตกลงฟุ้งซ่านฟังเพลงนี้มากเกินไปหรอเนี่ย
แต่พอนึกๆไปมันมีอีกปัจจัยที่ทำให้ฝันแบบนี้ ก็เรื่องของเรื่อง ก่อนหน้านั้นไปรื้อของคุณโป้ง
และก็ซนไปหยิบแฟ้มเก็บนู้นนี่ของมันมาดู นอกจากพวกการ์ด และจดหมายนรกของแอมที่ส่งให้มัน
ในนั้นมีกระดาษรองแก้วที่มีลายเซ็นพี่ป๊อดอยู่ และยังมีรูปพ่ป๊อดสมัยเอ๊าะๆอยู่2-3ใบ แปะๆไว้
ก็เลยนึกถึงเรื่องที่โป้งเล่าเหตุการณ์วันที่ได้ลายเซ็นมาว่า พี่ป๊อดแกไปกินส้มตำร้านที่โป้งเป็นเด็กเสิร์ฟในจตุจักร
แต่...พี่แกควงหนุ่มมาทาน จากท่าทางแล้วไม่น่าไว้วางใจในความแมนซักเท่าใด
รวมๆแล้วมันมากระจุกในหัว แล้วรั่วออกมาเป็นฝันหลอนๆด้วยประการฉะนี้นี่เอง - -* 11月18日 ของขวัญจึ๊กๆ!!~ วันนี้ของขวัญชิ้นนึงเพิ่งจะถึงมือแอม ไม่ใช่ของขวัญที่ชวนให้ประหลาดใจ
------------------------------------------------------------ เฮ้อออ จริงๆแล้วตั้งใจจะอัพยาวกว่านี้ แต่ ..
.. .
11月13日 รักคุณเข้าอีกแล้ว
รักคุณเข้าอีกแล้ว เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ มีเพลงเพลงนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง * ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง ** เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป (*,**) ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิตที่ฉันมี (**) ฉันขอมอบชีวิตทั้งหมดไว้ อย่าลืมซื้อของจริงกันด้วยน๊า เพลงดีๆ ศิลปินดีๆ พี่ป๊อดของนู๋.....กรีสๆๆๆๆๆๆๆ
11月9日 N&Nหลังจากกลับไปใช้แรงงานที่บ้านมาหลายวัน วันนี้ฤกษ์ดี ตื่นสาย เพราะ มาเหยียบเมืองกรุง
ขณะที่พิมพ์อยู่นี้หวั่นๆเกรงว่ามันจะเจ๊งอีก เพราะว่า ร้านแถวนี้มันไม่เอื้อแก่การอัพบลอคเอาซะเลย
ที่จริงแล้วอยากจะทำกรอบเลื่อนกะเค้าบ้าง ตั้งแต่ไปเห็นกรอบเห็ดโคลนของหนิง 5555+
แต่แย่ตรงที่ว่า แถวบ้านเค้ามะมีเห็ดโคลนแบบน้านนนนน เอ๊ะ ทำไมน้ำลายไหลล่ะ??? -*-
2-3ที่กลับไปใช้แรงงานที่บ้าน รู้สึกดี ถึงแม้จะมีเพื่อนหลายคนแอบเหน็บแนมว่า จบมานานไม่หางานทำซะที
นี่ไงงานชั้น ใช้แรงงาน ช่วยงานของที่บ้าน สบายใจไม่ต้องเป็นทาสใคร นอกจาก เป็นทาสแม่ตัวเอง >~<v
นึกย้อนไปก็แปลกก่อนที่จะเรียนจบ แอมไม่ชอบเลยที่ต้องมาคุมคนงานให้ที่บ้าน คงเป็นเพราะว่าฝังใจมั้ง
ตั้งแต่ที่แม่เข้ามาทำกิจการจัดเลี้ยงอาหารให้เด็กนักเรียนประจำ ชีวิตแอมก็เปลี่ยนไป..
ทุกเย็นแทนที่หลังเลิกเรียนจะได้กลับบ้าน แอมต้องไปนั่งหน้าเหี่ยวรอเวลากลับบ้านหลังมื้อค่ำของเด็กหอ
เสาร์-อาทิตย์ใดที่หอพักไม่ปิด แอมต้องหอบการบ้านไปนั่งทำที่โรงเรียน ท่ามกลางเด็กหอที่แม้เห็นหน้ากัน
แต่ก็...ไม่สนิทชิดเชื้อถึงขั้นจะมานั่งคุยนั่งทำการบ้านกัน (ยกเว้นไอ้ชินที่ภายหลังกลายร่างมาเป็นเพื่อนสนิทในภายหลัง)
มันเบื่อ มากกกก กลับการที่เราต้องมาโรงเรียน7วัน อยากจะดูทีวี เล่นเกมส์ หรือไปเที่ยวกะเพื่อนมันไม่มีเลย
แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมเลย คงเพราะว่าโตขึ้นละมั้ง พอเห็นมันมีปัญหา ไอ้เราช่วยได้ ทำได้ ก็เลยไปทำ
จากที่แม่ยัดเยียดให้ทำงานตรงนั้นตรงนี้ แม่ก็บอกว่า มาช่วยตรงนี้ก็ดีแล้ว อืมเนอะ มันเป็นสื่งควรทำมาตั้งนานแล้วนี่นา
เพียงแต่ว่าตอนนั้นกะตอนนี้ความรู้สึกมันเปลี่ยนไป หุหุ แอมเมามันกับการชิมอาหาร เช้า กลางวัน และเย็น 555+
จนตอนนี้ไขมันเริ่มสะสมหลายจุดละค่ะในร่างกาย ไม่แน่อีกไม่นานแอมจะกลายร่าง อ๊ากกกกส์
----------------------------------------------------------------------------
ทุกเช้าหลังจากมื้อเช้าของเด็กๆผ่านไป จะมีช่วงเวลาเล็กๆสำหรับพักกินข้าวและฟังเพลงชาติ
ช่วงนี้เข้าหน้าหนาวอากาศดีนึกถึงสมัยเรียนจัง 8โมงเช้า แดดอ่อนๆลมเย็นพัดกันหัวยุ่งเลยกว่าจะร้องเพลงชาติ สวดมนต์ จบ
ผมที่เซตมา กลายเป็นทรงใหม่ไฉไลแจ๋วแหว๋ว เช้าของสามวันที่แล้ว ก็เช่นกัน หลังจากที่ไปยืนดูเด็กๆเคารพธงชาติ รำลึกความหลัง
ก็เดินออกไปยืนที่ริมถนนของโรงเรียนที่ติดกะทุ่งนา (เจ้าของนาผืนนั้นคือแม่เพื่อนแอมเอง) แสงแดดกำลังดี ลมเย็นๆ
หลังจากอิ่มเอมใจอยู่กับการ อาบแดด ตากลม อยู่พักใหญ่ อยู่ๆเสียงเพลง เพลงนึงก็วิ่งมาชนต่อมความคิดสมองโครมใหญ่(ไอ้ต่อมนี้??)
จึงจัดแจงหยิบสมอลทอล์กมาเสียบหูเปิดเครื่องเล่นเพลงจากโทรศีพท์(ที่เหมือนจะเป็นเครื่องเล่นmp3มากกว่า (ไม่มีใครโทรมา))
I'm Like a Bird ของ Nelly Furtado ฟังแล้วรู้สึกดีจังหลังจากนั้น วันต่อๆมาแอมก็ทำแบบนี้ จนคนอื่นจะหาว่าบ้าแล้วมั้งเนี่ย
คนอะไร บ้าเจงๆ ไปยืนตากแดดตากลม ฟังเพลง ก็แหมมันได้บรรยากาศค่า พักซะหน่อยค่อยกลับไปใช้แรงงานต่อ ...
------------------------------------------------------------------------
นิทานเรื่อง ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับNelly Furtado
หัวค่ำของวันนึงที่แสนจะสนุกสนาน นุ้งแอมเมามันกับการล่าบอสในแรคนาร๊อค ระหว่างที่รอเวลาอยู่นั้นเอง
นุ้งแอมและพวกจึงนั่งตั้งวงสนทนากันในเมืองMorroc ระหว่างนั้นเอง มีแอสซาซินครอสหนุ่มเดินมาขอสกิลซัพพอร์ตกับพรีสในกลุ่ม
ชื่อของแอสซาซินครอสหนุ่มท่านนั้นชื่อว่า -=`Nelly_Furtado`=- ด้วยความเป็นมิตรไมตรีนุ้งแอมจึงทักขึ้นว่า...
------------------------------------------------------------------------ 11月6日 ว่าด้วยเรื่องของหนอน"สมัยเรียนพวกเราทั้งหมดก็ดูจะไม่ต่างจากหนอนที่คลานกันยั้วเยี้ยอยู่ในกระบะ ไม่มีใครเหนือกว่าใคร(สักเท่าไหร่)
แต่พอเราเรียนจบ ต่างคนต่างกระดืบคืบคลานไปตามทางที่ตัวเองเลือก
กลับมาเจอกันอีกครั้ง หลายคนไม่ใช่หนอนตัวเดิมอีกต่อไป
บางคนได้เลื่อนขั้นกรีดกรายเป็นผีเสื้อ
ผมไม่อยากมองโลกในแง่ร้าย แต่บางคนก็กลายเป็นแมลงวัน"
ทรงกลด บางยี่ขัน
ข้อความส่วนนึงของหนังสือ "นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก" เป็นหนังสืออีกเล่มที่ชวนให้หลงไหล
ที่เอามาพูดถึงก็เพราะ ช่วงนี้ ว่างจัด ว่างมาก จนไปค้นเอาหนังสือออกมาอ่านซ้ำ ๆ
ใจจริงอยากจะอ่านหนังสือปากร้ายของ บก.ตี้ แต่ด้วยความที่อารมณ์มันไม่ได้เลยหันเหมาอ่านเล่มนี้แทน
วันนี้ทั้งวันวุ่นอยู่กับการช่วยงานน้าจัดอาหารเลี้ยงเด็กในมือกลางวัน แต่ก็มีช่วงเบรคมาอ่านเป็นระยะ
สลับกับอาการหลับเป็นช่วงๆ ก็แหม อากาศมันดีนี่นา...จริงๆแล้วข้อความนี้จะไม่มีความสำคัญให้เอามาพูดถึงได้เลยในวันนี้
หากแต่ว่ามีเหตุการณ์นึงรบกวนจิตใจตลอดช่วงเย็นจนทำให้แอมพลิกอ่านตอนนี้ของหนังสืออยู่หลายต่อหลายครั้ง
เพื่อนเก่า..ไม่สิ...เพื่อนสนิท คนนึง ที่เราไม่ได้พูดคุยกันอย่างที่เคยมาเป็นเวลาเกือบ2ปีโทรมา เบิร์ทเดย์ย้อนหลัง
เราคุยกันหลายเรื่อง และล่วงเลยมาถึงเรื่องของเพื่อนสนิทในปัจจุบันของแอม การพูดคุยดำเนินไปด้วยดี
การสนทนาลื่นไหล เมื่อพูดถึงเพื่อนรอบตัวที่คบหาอยู่ในตอนนี้ แต่มันจะไม่รบกวนจิตใจเลย
ถ้าแอมไม่ได้กลับมานั่งนึกหลังวางสาย(แบตฯหมด)ว่า... สิ่งที่พูดไป เหมือนการกระทำของ ของ นก 2 หัว หรือไม่?
ผิดรึป่าวที่เราสนทนาถึงบุคคลที่ 3 4 หรือ 5 ตามความรู้สึกที่เห็นและตามที่ได้สัมผัส
ผิดรึป่าวที่เรื่องราวที่เล่าออกไปไม่ใช่ด้านที่ดี ด้านที่สวยงาม ของคนเหล่านั้นสักเท่าไหร่
ข้อความหนึ่งจากหนังสือของคุณทรงกลดผุดขึ้นมาในหัวทันที
"ชักรู้สึกว่าตัวเองเป็นหนอนที่กลายร่างมาจากเกลือยังไงไม่ทราบ" !!?? 555+
และคำถามที่ว่า ทำไมเมื่อ 2 ปี ก่อนแอมถึงเลือกที่จะหยุดความสัมพันธ์ของแอมกะเธอคนนี้ไว้เท่านั้น
คำตอบที่ได้มีมากมาย หนึ่งในคำตอบนั้น คือ เราต่างคนต่างทีโลกส่วนตัวคนละมุม
ชนิดที่เข้ากันได้ยาก แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า การเว้นช่องว่างระหว่างกันไว้บ้างก็ดี...
อีกอย่างทีมีส่วนทำให้แอมหลงไหลตอนนี้ของหนังสือคงเป็นเพราะว่า ช่วงชีวิตตอนนี้
คือหนอนที่กำลังจะกลายร่างเป็น........อะไรสักอย่างเร็วๆนี้ ตอนนี้เพื่อนหลายคนกลายร่างไปแล้ว
แอมก็คงจะเป็นรายต่อๆไป comimg soon!!555+
11月4日 4 วันอันแสนสุข 1 พ.ย. 50
วันซ้อมรับปริญญาฝนและพี่เกรซ ตื่นนอน 11.00 น. หลังหลับเป็นตายเนื่องจากเหนื่อยล้าจากการเดินทางเข้า กรุงเทพ
ต่อด้วยเดินหาของขวัญเพื่อแสดงความยินดีกับเพื่อนทั้ง 3 อาบน้ำแต่งตัวสวยสุดๆ กะว่าวันนี้ชั้นต้องสวยกว่าบัณฑิต ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ถึงศรีปทุม บ่าย 3 โมง ถ่ายรูปกันอย่างบ้าคลั่ง วันนี้พี่เกรซ เหน็บ คุณพี่เม้ง มาเป็นตากล้อง แอมก็เหน็บโป้งมาตามระเบียบ หึหึ
วันนี้มี แอม โป้ง โบว์ ต้าร์ แนน เปรี้ยว หลังจากถ่ายรูปจนเหงือกแห้ง เปรี้ยวขอตัวไปบางแสน ส่วนที่เหลือ หาของกินกันทันที!!
แต่ด้วยความที่รถมันหนึบ(ติดหนึบ)จึงลงมติเอกฉันท์ไปที่ร้านล้อเกวียนแยกเกษตรฯ บริการทุกระดับประทับส้นติน เหมือนเดิม
อาหารเหลือบาน หนุ่มๆถึงย้ายไปร้าน เสวนา อิแนนไปตีแบดฯ (แดกแล้วออกกำลังกายเชียวนะมืง) แอมกะโบว์พาฝนไปเปลี่ยนชุด
จากนั้นก็ตามไปที่ร้าน แต่!! นุ้งแอม นุ้งฝนเป็นสาวไทยไร้แอลกฮอล์จึงแยกตัวไปเดินเล่น พร้อมซัดเสวนเซ่นกันไปสองต่อสอง
22.50 น.ได้รับโทรสับจากอิโบว์ว่า จะกลับกันละนะ แอมกะฝนเลยเดินกลับไปสมทบที่ร้าน เสวนา ทันทีภาพที่ปรากฏคือ...
ต้าร์ตาเยิ้มหัวทิ่มโต๊ะ พี่เม้งสงบนิ่งกลายเป็นหนุ่มพูดน้อย พี่เกรซพูดไม่หยุด โป้งเคาะทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะ สมควรค่ะ ตั้งแต่6โมงเย็นนี่ค่ะ
2 พ.ย. 50
วันซ้อมรับปริญญาอ้อม ตื่นนอน 11.00 น. เช่นเดิม นอนแบบตายไปเลยจะดีกว่าค่ะ สุดๆ ไปถึงศรีปทุมเวลาเดิม
แต่!!!!!! อิอ้อม ม่ายยยย เสร็จ มานออกมา 16.30 น. รอกานเหงือกแห้ง ฝน พี่เกรซ และพี่เม้ง(ชุดเดิม) มารอกันพร้อมเพรียง
พออิอ้อมมาก็ประเคนความรักให้มันด้วยคำด่า ทำไมไม่โทรบอกกูวะ ม่าง ถามไรก็ ไม่รู้ๆ %#$! ฮึ๋ย... น่าโมโห
วันนี้ค่ะถ่ายรูปแบบบ้าคลั่งกว่าเมื่อวาน แถมอยู่กันจนตะวันตกดิน ไปไหนก็ไม่ได้ รถมันหนึบ ท้ายที่สุดต้องลงเอยด้วยรถเมล์
ไปนั่งโซ้ยฮะจิบัง โป้งตามมาสมทบ จากนั่นก็แยกย้าย เช้า มีภารกิจกันทุกคน...
3 พ.ย. 50
วันรับจริง และ วันสอบของแอมคับ ตื่นนอน 7.30 น. ทำภารกิจส่วนตัวเสร็จก็ขึ้นรถไปนิด้าโดยด่วน
การสอบภาคเช้าผ่านไปค่อนข้างดี แต่ภาคบ่ายสิช่างแตกต่าง ทำไม่ทัน คิดไม่ออก ทำไม่ได้ จะมั่วก็ละอาย โอ้วว กรีสสสสอยากตาย
ออกจากห้องสอบ 14.05 น. ใช้เวลาในการสอบครบเป๊ะๆ โดดขึ้นรถเอาหนังสือไปฝากที่บ้านโป้งต่อรถไฟฟ้าไปลงพญาไท
ต่อพี่วินไปสวนอัมพร หัวฟูกันไป ไปถึงก็ "เออ อยู่ไหน ตูอยู่ตรงหางม้าๆ" "เออก็หางม้าไง เนี่ยม้าจะรดหัวตูแล้ว"
กว่าจะหากันเจอ เหนื่อย - -* แต่ทุกคนก็มีภารกิจถ่ายกะครอบครัวและเครือญาตินุ้งแอมกะนุ้งฝนพรากจากันตอนไหนก็ม่ารู้
เลยต้องระเห็ดมากะอิอ้อมหาทางออกไปจากสวนอัมพรไม่ได้ ไม่มีแท็กซี่คันไหน ยอมไปไกลๆเลย เซ็งแสด ผ่านไป 2 ชม
แอมพาอ้อมและครอบครัวขึ้นรถเมล์ไปอนุสาวรีย์ 555+ กระเป๋าเวียนหัวค่ะ ขึ้นที 11 คน คิดตังม่าถูกเลยคับ
ถึงที่ก็แยกย้ายๆ เพื่อรอทำภารกิตวันต่อไป
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
**กะจะสวยกว่ามันแต่ก็ได้แค่นี้**
**หมดสภาพ ชุดครุยไปไหน??**
** แฟนเพื่อนก็เหมือนแฟนเรา 555+**
**กะอิอ้อมแรดกว่านี้ได้อีกมะ**
**สวยเฉพาะเวลาไม่มีแสง**
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
4 พ.ย. 50
วันนี้เอง เดิอนทางสู่สระแก้วเพื่อร่วมแสดงความเสียใจกับสุชิน การจากไปของพ่อที่กระทันหัน ทำให้เพื่อนซึมเศร้าไม่หาย
แอม เปิ้ล และเต็ม (อิโบว์เบี้ยวนัดรอบที่ร้อย) ออกจากรงเทพฯมาถึงบ้านแอมกินเวลา เกือบ 2 ชม. มารับฝนที่รออยุ่ที่นี่แล้ว
ต่อด้วยเดินทางจากบ้านแอมไปบ้านชินกินเวลา เกือบ 2 ชม. ไกลมาก ไกลจริงๆ -*- ไปกลับนั่งรถกานก้นชา เลยทีเดียว
ก่อนส่งเต็มและเปิ้ลกลับ พาสองคนไปลองชิมก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ อิ่มหนำ เต็มไปเดินซื้อของฝากกลับไปฝากพี่ที่กรมฯ
ส่งสองคนขึ้นรถเรียบร้อยแอมก็โดดขึ้นสามล้อบึงกลับบ้านมาอาบน้ำและอัพเสปซนี่แหละ 5555+ 11月1日 Moreอ่า..กะจะไปนอนละ แต่ก็ยังไม่ไป หึหึ เลยนั่งเอาเพลงมาอัพโหลดๆ อย่างบ้าคลั่ง
เนื่องด้วย ผลกระทบ จาก music.exe ที่ผ่านมามะหลายเดือนทำให้ดิฉันสูญเสีย
ไฟล์mp3ที่เฝ้าสะสมมาเป็นเวลาหลายปี หายวับไปกับตา ภายในเวลาไม่ถึง 1 นาที
เฮ่อออ เครียด 555+ เอาเพลงโฆษณา Pepsi มาฝากกัน ฟังเพลินดีเหมือนกัน
ถึงแม้จะไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตแบลคอายพีรอบนี้นุ้งแอมก็มิเสียใจรอบที่แล้วไม่มันซักเท่าไหร่
จิตใจเลยไม่ฝักใฝ่กะการดูคอนเสิร์ตอีกเร้ย รอไปเฮ้ว งานแฟตฯ กะ น้องๆ สาว ก้านคอคลับดีก่า
วู้วววววววว ไปนอนแร้ววว พรุ่งนี้ไปงานซ้อมรับปริญญา นังฝน เด่วไม่สวย
คิดมาก พ่อชินเสีย อีก เศร้าใจ สงสารเพื่อน บอกไม่ถูกเลย ช่วงนี้มีแต่เรื่องวุ่นวายเน้อ จาบร้า
ใครถูกอกถูกใจก็ไปโหลดกันได้ที่เวป Pepsi นะคะ ของเค้าฟรี!! |
|
|